Same Mother

Jazzism oordeel: **** Jason Moran speelt heftige jazz. Deze Amerikaanse pianist houdt van het grote gebaar. Zijn spel is diep geworteld in de jazzhistorie, klinkt aards en eist aandacht. Met zijn pompende linkerhand haalt hij graag het onderste uit het klavier. Blues verbastert hij tot woeste clusters van geluid. Neen, Jason Moran maakt geen muziek voor cocktailfeestjes. Toch kan hij verrassend lyrisch uit de hoek komen. Wat dat betreft krijg je van Jason, tussen zijn powernummers door, ook wel de tijd om even op adem te komen. Same Mother bezorgt je, ook bij luid afspelen en intensief luisteren, geen bonkende migraine. De rest van zijn kwartet, bestaande bas, gitaar en slagwerk is prima, maar krijgt slechts beperkte speelruimte. Het is Jason die de meeste plek inneemt. De nummers zijn voor het merendeel uit zijn eigen keuken en illustreren zijn voorliefde voor muzikaal powerplay. Jason is met zijn ongelikte pianojazz een verademing tussen die vele aalgladde loungemuziek die er over ons heen wordt gestort. Sjoerd van Aelst, redactie Jazzism