Yes Basketball Goodbye

Yes Basketball is ontstaan uit een blessure, de blessure van Pierre Marolleau (Fordamage, Fat Supper, We Only Said, My Name is Nobody, ...) die opliep tijdens een basketbalwedstrijd. Als gevolg daarvan was hij gedwongen de podia te verlaten waarop hij jarenlang had opgetreden. Pierre maakte van deze situatie een kans om zijn soloproject te beginnen. Demo's werden al snel omgezet in een eerste EP (2019), gevolgd door meer dan 30 live shows en uiteindelijk door het eerste album: Goodbye Basketball.Apart en gedurfd is het project van Yes Basketball, een radicale en muterende plaat die slingert tussen kalmte en storm, noise en hiphop, indierock en transpop, tussen rapflows en vocale harmonieën. Het is een leuk, donker, frontaal en intens album, een mooie en wijze waanzin. De hoes, met de hand getekend door illustrator Yoann Buffeteau, weerspiegelt de stemmingen van de nummers: grillig en kleurrijk. Voor dit album heeft Pierre Marolleau zich omringd met zijn vaste muzikanten: Christophe Le Flohic (Totorro), Stephane Fromentin (Trunks) en Benoit Guchet (Bantam Lyons), maar ook Ghislain Fracapane (Mermonte) en Astrid Radigue (Bacchantes).Via zijn teksten wil Pierre Marolleau een positieve kijk delen door te praten over zijn leven, zijn interpretatie van gebeurtenissen en van menselijke relaties. Zijn thema's draaien rond liefde, creativiteit, voorbestemming, verdwijning, gevoelens van bedrog of ontevredenheid, sociale media, haaruitval...'