22 wezen (Hardback)
Uitgelicht
|
15,99 |
Naar shop
|
|
15,99 |
Naar shop
|
|
15,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bruna
Lemniscaat feliciteert Philip Hopman met zijn welverdiende Max Velthuijsprijs. Een prachtige gelegenheid om het allerleukste boek van Philip Hopman en Tjibbe Veldkamp opnieuw uit te geven. Een doldwaas, vrolijk stemmend, eigenwijs avontuur van 22 wezen...
Er was eens een weeshuis met 22 wezen. Ze gingen hun gang en speelden. Maar op dag kwam er een directrice...
Tjibbe Veldkamp schreef het verrassende verhaal dat bij ieder die het leest een brede glimlach op het gezicht tovert. De woorden van de jury van de Max Velthuijsprijs zijn kenmerkend voor dit boek: ‘[Philip Hopman] illustreert met vaart en spitsvondige details, die vaak op zichzelf al een verhaal vormen. Hij durft technisch moeilijke composities aan, zowel wat betreft details als abstracties, kleur, diepte en driedimensionaliteit.’ Kijk maar eens hoe een olifant op een dakrand balanceert! Niet voor niets won Philip Hopman voor zijn prenten in 22 wezen een Zilveren Penseel.
Lemniscaat feliciteert Philip Hopman met zijn welverdiende Max Velthuijsprijs. Een prachtige gelegenheid om het allerleukste boek van Philip Hopman en Tjibbe Veldkamp opnieuw uit te geven. Een doldwaas, vrolijk stemmend, eigenwijs avontuur van 22 wezen... Er was eens een weeshuis met 22 wezen. Ze gingen hun gang en speelden. Maar op dag kwam er een directrice... Tjibbe Veldkamp schreef het verrassende verhaal dat bij ieder die het leest een brede glimlach op het gezicht tovert. De woorden van de jury van de Max Velthuijsprijs zijn kenmerkend voor dit boek: ‘[Philip Hopman] illustreert met vaart en spitsvondige details, die vaak op zichzelf al een verhaal vormen. Hij durft technisch moeilijke composities aan, zowel wat betreft details als abstracties, kleur, diepte en driedimensionaliteit.’ Kijk maar eens hoe een olifant op een dakrand balanceert! Niet voor niets won Philip Hopman voor zijn prenten in 22 wezen een Zilveren Penseel.
StumpelEr was eens een weeshuis met 22 wezen. Ze gingen hun gang en speelden met wat ze vonden; een trapleuning of een touw of gewoon met niks. Maar dan komt er een directie. De directie vindt dat de kinderen allemaal veel te gevaarlijke spelletjes spelen en stopt ze in bed. De weeskinderen vervelen zich te pletter. Op een dag ziet de directie een OLIFANT in de slaapzaal. Wat doet die daarij En waar zijn de kinderen eigenlijkij Samen gaan ze op zoek, tot ze eindigen op het dak. Daar verleidt de olifant de directrice tot een handstandje, maar dan gaat er van alles mis.