A Plague of Gimps
Uitgelicht
|
39,93 |
Naar shop
|
|
39,93 |
Naar shop
|
|
49,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
In 2021 vroeg Emyr Williams (rust in vrede, held) aan Edwin om een album onder zijn eigen naam uit te brengen voor zijn label Ankst, wat resulteerde in het fantastische God On All Fours (2023). Misschien is het te simpel om te zeggen dat het maken van muziek onder zijn eigen naam Edwin in staat stelde om eerlijker, directer en persoonlijker te zijn, maar zo voelt het zeker voor iedereen die luistert. A Plague Of Gimps is de opvolger. De 'gimps' in de titel lijken te verwijzen naar de mentale intrusies die ons allemaal in de knoop houden. We herbeleven, herhalen en piekeren eindeloos, de tijd tikt door terwijl onze enige kans op geluk en voldoening wegglijdt in een draaikolk van repetitieve gedachten. Die terugkerende/intrusieve thema's vormen nog steeds de basis van de nummers, maar nu lijkt het alsof er op een andere manier mee wordt omgegaan. Edwin beschrijft A Plague Of Gimps als een "kater" van het vorige album – de thema's van God On All Fours blijven hangen, maar zijn niet langer obsessief: "Ik merk dat ik verder ga, en daar ben ik trots/blij mee." Dat hoor je ook. De teksten voelen verfijnder aan – de verhalen zijn misschien langer en gedetailleerder, maar de vertelling is scherper. De absurde beeldspraak die Edwins werk kenmerkt, werd altijd gebruikt om te ontwapenen en te verstoren, maar nu plaatst het de luisteraar in een positie waarin de zwaarte van het verhaal het hardst kan aankomen. De instrumentatie is teruggebracht om de teksten de ruimte te geven die ze nodig hebben en de geluidskeuzes verlichten de nummers perfect en magisch. Een woord van Wrong Speed: deze plaat sloopt ons. We leven er al een tijdje mee en het heeft zich in ons gebrand. Er is heavy metal met battle jackets, grote versterkers, edgy beelden en weet ik veel wat. Maar dit is anders. Dit is verpletterend. De ruimte die in de muziek voor de stem overblijft, is als een deur op een kier laten staan om het monster binnen te laten. A Plague Of Gimps is een prachtig en persoonlijk album. Een moment uit een leven, perfect en uniek vastgelegd. Simpel gezegd: niemand doet het zoals dit.
In 2021 vroeg Emyr Williams (rust in vrede, held) aan Edwin om een album onder zijn eigen naam uit te brengen voor zijn label Ankst, wat resulteerde in het fantastische God On All Fours (2023). Misschien is het te simpel om te zeggen dat het maken van muziek onder zijn eigen naam Edwin in staat stelde om eerlijker, directer en persoonlijker te zijn, maar zo voelt het zeker voor iedereen die luistert. A Plague Of Gimps is de opvolger. De 'gimps' in de titel lijken te verwijzen naar de mentale intrusies die ons allemaal in de knoop houden. We herbeleven, herhalen en piekeren eindeloos, de tijd tikt door terwijl onze enige kans op geluk en voldoening wegglijdt in een draaikolk van repetitieve gedachten. Die terugkerende/intrusieve thema's vormen nog steeds de basis van de nummers, maar nu lijkt het alsof er op een andere manier mee wordt omgegaan. Edwin beschrijft A Plague Of Gimps als een "kater" van het vorige album – de thema's van God On All Fours blijven hangen, maar zijn niet langer obsessief: "Ik merk dat ik verder ga, en daar ben ik trots/blij mee." Dat hoor je ook. De teksten voelen verfijnder aan – de verhalen zijn misschien langer en gedetailleerder, maar de vertelling is scherper. De absurde beeldspraak die Edwins werk kenmerkt, werd altijd gebruikt om te ontwapenen en te verstoren, maar nu plaatst het de luisteraar in een positie waarin de zwaarte van het verhaal het hardst kan aankomen. De instrumentatie is teruggebracht om de teksten de ruimte te geven die ze nodig hebben en de geluidskeuzes verlichten de nummers perfect en magisch. Een woord van Wrong Speed: deze plaat sloopt ons. We leven er al een tijdje mee en het heeft zich in ons gebrand. Er is heavy metal met battle jackets, grote versterkers, edgy beelden en weet ik veel wat. Maar dit is anders. Dit is verpletterend. De ruimte die in de muziek voor de stem overblijft, is als een deur op een kier laten staan om het monster binnen te laten. A Plague Of Gimps is een prachtig en persoonlijk album. Een moment uit een leven, perfect en uniek vastgelegd. Simpel gezegd: niemand doet het zoals dit.