Carlos Dafé Pra Que Vou Recordar (LP)
Uitgelicht
|
38,35 |
Naar shop
|
|
45,49 |
Naar shop
|
|
45,49 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Carlos Dafé's Pra Que Vou Recordar, uitgebracht in 1977, is een klassieker in de Braziliaanse muziekscene, geworteld in het genre samba-soul met invloeden van funk, MPB en jazz. Als pionier van de Black Rio Movement, bijgestaan door figuren als Tim Maia en Hyldon, positioneert Dafé zich hier als de 'Príncipe do Soul'. Het album belichaamt de warme grooves van het Rio de Janeiro van de jaren zeventig, met een fusie van Afro-Braziliaanse ritmes, Amerikaanse jazz en funk, versterkt door euphorische synthesizers zoals de Arp String Ensemble en Moog, brassarrangementen en een rijk palet aan percussie en blazers van Banda Black Rio. Gezegd door topproducers als Mazola en Liminha, met bijdragen van musici als Jamil Joanes op bas en Cristóvão Bastos op Fender Rhodes, straalt het album een glossy pop-soul uit die tegelijk authentiek en verfijnd is. Het combineert crooner-achtige vocalen van Dafé met dynamische arrangementen, die een diepere, warmere gloed oproepen dan tijdgenoten als Tim Maia, en vangt de essentie van Braziliaanse soul op zijn piek. Dit werk onderstreept Dafés unieke vermogen om samba, soul en jazz te vermengen tot een tijdloze, groovy sound.
Carlos Dafé's Pra Que Vou Recordar, uitgebracht in 1977, is een klassieker in de Braziliaanse muziekscene, geworteld in het genre samba-soul met invloeden van funk, MPB en jazz. Als pionier van de Black Rio Movement, bijgestaan door figuren als Tim Maia en Hyldon, positioneert Dafé zich hier als de 'Príncipe do Soul'. Het album belichaamt de warme grooves van het Rio de Janeiro van de jaren zeventig, met een fusie van Afro-Braziliaanse ritmes, Amerikaanse jazz en funk, versterkt door euphorische synthesizers zoals de Arp String Ensemble en Moog, brassarrangementen en een rijk palet aan percussie en blazers van Banda Black Rio. Gezegd door topproducers als Mazola en Liminha, met bijdragen van musici als Jamil Joanes op bas en Cristóvão Bastos op Fender Rhodes, straalt het album een glossy pop-soul uit die tegelijk authentiek en verfijnd is. Het combineert crooner-achtige vocalen van Dafé met dynamische arrangementen, die een diepere, warmere gloed oproepen dan tijdgenoten als Tim Maia, en vangt de essentie van Braziliaanse soul op zijn piek. Dit werk onderstreept Dafés unieke vermogen om samba, soul en jazz te vermengen tot een tijdloze, groovy sound.