Coronasporen

Ouders die zagen hoe hun kinderen tijdens lockdowns wegkwijnden achter hun beeldscherm, en alleenstaanden die nauwelijks iemand zagen of spraken. Werknemers die op kantoor vertelden geen coronavaccin te nemen, maar daarna alleen nog op afstand en bij een open raam mochten meevergaderen. Mensen die vanwege kritische vragen bij maatregelen letterlijk buiten werden gezet door partners, vrienden of hun eigen volwassen kinderen. Een oudere man die zijn verwarde echtgenote na ruim twee weken quarantaine in het verzorgingshuis terugvond als een vechtende furie, panisch door eenzaamheid, en uiteindelijk zonder ooit corona te hebben gehad. Deze bundel laat zien dat de coronacrisis diepe sporen heeft nagelaten die verder gaan dan het virus zelf. Het boek wil ruimte geven aan deze stemmen en lezen als inspiratie voor persoonlijke uitwisseling en onderlinge verbinding, met als doel polarisatie te doorbreken en de crisis samen te evalueren zodat er anders op gereageerd kan worden in de toekomst.

De teksten zijn gearrangeerd rondom ervaringen uit de coronatijd en benadrukken hoe relaties en vertrouwen zijn geraakt. Voorwoordschrijver filosoof René ten Bos beschrijft onder meer het verlies van vriendschappen, uiteenvallende familierelaties en een explosie van wantrouwen ten opzichte van wetenschap en instituties. Het werk onderstreept dat deze periode vooral ging om menselijke ervaringen en niet om het virus zelf, en roept op tot gesprek en verbinding.

Editie: Eerste editie, Paperback, Boven Peil

Kenmerken

• Verhalen uit lockdowns over relaties en isolatie
• Reflecties op vertrouwen en instituties
• Fokus op menselijke ervaringen boven medische thema’s
• Doel: inspiratie tot uitwisseling en verbinding
• Nadruk op lessen voor toekomstige aanpak