De laatsten

In deze strak gecomponeerde roman weten Grégory Cingal en zijn meesterlijke pen fictie en een waargebeurde episode uit de Tweede Wereldoorlog perfect met elkaar te verweven. De roman is geïnspireerd door een waargebeurde gebeurtenis, met een thema dat doet denken aan de werken van Laurant Binet en Olivier Guez.

Verhaalsetting

De actie speelt zich af in augustus 1944, enkele dagen voor de bevrijding van Parijs. In deze gespannen tijd worden zevenendertig officieren van de geallieerde inlichtingendienst gearresteerd en op het laatste transport naar het beruchte kamp Buchenwald gezet. Onder deze officieren bevindt zich een opmerkelijke cast van karakters, waaronder officier Forest Yeo-Thomes, kapitein Harry Peuléve en luitenant Stéphane Hessel. Al snel na aankomst in blok 17 wordt de grimmige realiteit duidelijk: zestien van hun medegestraften worden geëxecuteerd en het is evident dat de overige mannen hetzelfde lot te wachten staat.

Ontsnappingsplan

In een wanhopige poging om te ontsnappen aan de onontkoombare dood, ontwikkelen deze drie officieren, met de steun van het ondergrondse verzet in het kamp, een gedurfd ontsnappingsplan. Dit plan houdt in dat ze de identiteit aannemen van andere gevangenen die zich in het naastgelegen blok bevinden – gevangenen die het slachtoffer worden van gruwelijke medische experimenten.

Schrijfstijl en Thematiek

Cingal schrijft met een stijl die zowel ijzig en helder is als spannend en nauwkeurig. Hij weet de angst, hoop, en moed van deze handvol mannen onder extreem wrede omstandigheden te vangen. De roman biedt de lezer niet alleen een blik op de complexe machtsmechanismen binnen kamp Buchenwald, maar schetst ook de bredere context van een Duitsland dat in brand staat door de bombardementen van de geallieerden.

Kritieken

De ontvangst van de roman in de pers is unaniem lovend. Le Figaro stelt dat lezen “de menselijke ziel recht in de ogen kijken” betekent, terwijl Le Canard enchaîné de precisie en de adem-benemende spanning in het verhaal prijst. Arts Libres beschrijft de tekst als onopgesmukt, maar krachtig, en een ondraaglijke reis naar het land van de doden, doorspekt met hoop. Bastille Magazine voegt toe dat het verhaal uiterst complex is, maar dankzij Cingal's vakmanschap meesterlijk wordt ontrafeld.

Met een pagina telling van 320 en uitgebracht in een stijlvolle hardcover editie door J.M. Meulenhoff, biedt deze roman een meeslepende en eerbiedige blik op een schokkende periode in de geschiedenis.