Deep Throats Good Bad Pretty
Uitgelicht
|
35,10 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Good Bad Pretty van Deep Throats is een provocerend, chaotisch queer/feministisch punkalbum dat eind jaren negentig in het Mission District in San Francisco werd opgenomen en in 2016 uitkwam bij Castle Face Records. De band, die voortkwam uit een levendige, intersectionele punkscene waarin queer-radicalisme, fanzinecultuur en DIY-autonomie samenkwamen, bestond uit drummer en zangeres Sugar Fixx, gitariste en zangeres Tracy Lourdes en bassist en zanger Ron Draino (ook bekend als beeldend kunstenaar Chris Johanson). Ze legden de rauwe energie van die tijd vast te midden van het leven in een commune, guerrillaconcerten en verzet tegen verboden van lokale podia zoals de Epicenter Zone. Labelbaas John Dwyer van Thee Oh Sees beschreef hun geluid als elastische, paranoïde gitaar, scherpe bas, SRO-drumstellen, drugs, geweld en algemene brutale houding, waarmee een explosieve geest werd opgeroepen die lang verloren was gegaan tot de archiefrelease op mat, met suiker geïnjecteerd vinyl. Deze langverwachte LP doet de laatste opnames van de band herleven en toont hun muzikaal levendige onrust en onbeschaamde scherpte uit een tijd waarin de stad pulseerde van idealisme en decadentie. Deep Throats smeedde zijn eigen scene na politie-inmenging en belichaamde de punk-nadruk op toegankelijkheid en rebellie via een line-up die verbonden was met de Mission School-kunstbeweging. Het resultaat is een document van grommende intensiteit en culturele opstandigheid, dat na jaren in de vergetelheid eindelijk met een breder publiek wordt gedeeld.
Good Bad Pretty van Deep Throats is een provocerend, chaotisch queer/feministisch punkalbum dat eind jaren negentig in het Mission District in San Francisco werd opgenomen en in 2016 uitkwam bij Castle Face Records. De band, die voortkwam uit een levendige, intersectionele punkscene waarin queer-radicalisme, fanzinecultuur en DIY-autonomie samenkwamen, bestond uit drummer en zangeres Sugar Fixx, gitariste en zangeres Tracy Lourdes en bassist en zanger Ron Draino (ook bekend als beeldend kunstenaar Chris Johanson). Ze legden de rauwe energie van die tijd vast te midden van het leven in een commune, guerrillaconcerten en verzet tegen verboden van lokale podia zoals de Epicenter Zone. Labelbaas John Dwyer van Thee Oh Sees beschreef hun geluid als elastische, paranoïde gitaar, scherpe bas, SRO-drumstellen, drugs, geweld en algemene brutale houding, waarmee een explosieve geest werd opgeroepen die lang verloren was gegaan tot de archiefrelease op mat, met suiker geïnjecteerd vinyl. Deze langverwachte LP doet de laatste opnames van de band herleven en toont hun muzikaal levendige onrust en onbeschaamde scherpte uit een tijd waarin de stad pulseerde van idealisme en decadentie. Deep Throats smeedde zijn eigen scene na politie-inmenging en belichaamde de punk-nadruk op toegankelijkheid en rebellie via een line-up die verbonden was met de Mission School-kunstbeweging. Het resultaat is een document van grommende intensiteit en culturele opstandigheid, dat na jaren in de vergetelheid eindelijk met een breder publiek wordt gedeeld.