Een soort van liefde

Na de dood van haar vader, een gerenommeerde professor Duitse cultuurgeschiedenis, staat Elisabeth voor de taak diens huis leeg te maken. Aanvankelijk voelt dit alsof een eenvoudige opruimklus, maar een brief die aan haar vader is geadresseerd onthult kamers uit het verleden die ze nooit kende. Elisabeth en Anna, twee vrouwen die elkaar nooit hebben gekend, blijken elkaars levens in een definitieve plooi te hebben gelegd. Het is te laat om dat te veranderen, maar misschien niet te laat om het te begrijpen. Een soort van liefde vertelt het verhaal van vele soorten liefde: van een moeilijke band tussen vader en dochter tot een onverwachte verbinding tussen een oudere professor en een jonge studente. Lichamelijk, geestelijk, hartstochtelijk of ingetogen, de liefde blijft ongrijpbaar en ambivalent. De tijd laat littekenweefsel achter op het hart, een andere pijn en verdriet, waarbij missen als voorstad van verdriet wordt gezien.

De roman onderzoekt hoe het verleden ons vormgeeft en hoe relaties steeds opnieuw betekenis krijgen wanneer onverwachte verbindingen aan het licht komen. Het verhaal balanceert tussen verlangen, herinnering en begrip, en laat zien dat liefde in vele gedaanten voorkomt, soms confronterend en soms teder.

Kenmerken

• Elisabeth moet het huis van haar vader leegmaken
• Vader is gerenommeerde professor Duitse cultuurgeschiedenis
• Een brief opent onbekende kamers uit het verleden
• Elisabeth en Anna kenden elkaar nooit, toch verbonden
• Liefde kent vele vormen: ouder-kind, professor-student
• Liefde blijft ongrijpbaar en ambivalent