Hisato Higuchi She
Uitgelicht
|
30,66
27,28 |
Naar shop
|
|
30,44 |
Naar shop
|
|
30,44 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Het album "She" van Hisato Higuchi werd oorspronkelijk uitgebracht in 2003 en verscheen in 2017 als lp-heruitgave met geremasterd geluid, nieuw artwork en extra nummers uit de originele sessies. Higuchi, afkomstig uit Japan, brengt een unieke sfeer met zijn muziek, die zich laat omschrijven als avant-garde, experimentele folk en blues, in recensies ook wel aangeduid als "Tokyo laborer's blues". Op "She" hoor je breekbare, dromerige gitaarlijnen die soms doen denken aan artiesten als Loren Connors, gecombineerd met verstilde, genderloze vocalen en een sluier van eenvoudige elektronische geluiden. De nummers zijn sfeervol opgebouwd uit minimalistische melodieën en details, waardoor het album een spanning tussen rust en onderhuidse dreiging creëert. Meer dan technische virtuositeit draait het onmiskenbaar om het scheppen van stemming en emotie, waarbij melancholie en een gevoel van eenzaamheid centraal staan. Het album onderscheidt zich in het genre door zijn gedurfde eenvoud en de spanning tussen fragiliteit en onverwachte noise-uitbarstingen. Zijn muziek vraagt om geduld, maar ontvouwt zich bij herhaalde luisterbeurten als een zeer meeslepend werk binnen het experimentele folkinstrumentarium.
Het album "She" van Hisato Higuchi werd oorspronkelijk uitgebracht in 2003 en verscheen in 2017 als lp-heruitgave met geremasterd geluid, nieuw artwork en extra nummers uit de originele sessies. Higuchi, afkomstig uit Japan, brengt een unieke sfeer met zijn muziek, die zich laat omschrijven als avant-garde, experimentele folk en blues, in recensies ook wel aangeduid als "Tokyo laborer's blues". Op "She" hoor je breekbare, dromerige gitaarlijnen die soms doen denken aan artiesten als Loren Connors, gecombineerd met verstilde, genderloze vocalen en een sluier van eenvoudige elektronische geluiden. De nummers zijn sfeervol opgebouwd uit minimalistische melodieën en details, waardoor het album een spanning tussen rust en onderhuidse dreiging creëert. Meer dan technische virtuositeit draait het onmiskenbaar om het scheppen van stemming en emotie, waarbij melancholie en een gevoel van eenzaamheid centraal staan. Het album onderscheidt zich in het genre door zijn gedurfde eenvoud en de spanning tussen fragiliteit en onverwachte noise-uitbarstingen. Zijn muziek vraagt om geduld, maar ontvouwt zich bij herhaalde luisterbeurten als een zeer meeslepend werk binnen het experimentele folkinstrumentarium.