I Say

I Say I Say I Say is het zesde studioalbum van het Britse duo Erasure, dat bekendstaat om hun kenmerkende synthpop-geluid. Het album verscheen in het jaar 1994 en werd geproduceerd door Martyn Ware, die eerder betrokken was bij invloedrijke synthpopgroepen als The Human League en Heaven 17. Met deze productie bleef Erasure trouw aan hun elektronische stijl, maar wisten ze ook nieuwe lagen toe te voegen aan hun geluid, gekenmerkt door rijke synthesizerarrangementen en pakkende melodieën. Op het album staan tien tracks die exemplarisch zijn voor het genre synthpop, met een nadruk op elektronische ritmes, melodieuze synthlijnen en de herkenbare, heldere zang van Andy Bell. Vince Clarke verzorgde opnieuw het inventieve synthesizerwerk, waarmee het duo een verfijnd, gelaagd en dansbaar geluid neerzet. Het album kenmerkt zich door zowel aanstekelijke uptempo-nummers als meer introspectieve momenten, wat het toegankelijk maakt voor een breed publiek binnen en buiten de synthpopscene. Verschillende tracks op I Say I Say I Say zijn iconisch geworden binnen het oeuvre van Erasure. Het nummer Always is hiervan wellicht het bekendst, met zijn meeslepende synthpartijen en romantische tekst. Ook Run to the Sun en I Love Saturday behoren tot de opvallende tracks van dit album; beide nummers zijn voorbeeldig voor de frisse, energieke sound die Erasure op dit album heeft uitgewerkt. De pakkende refreinen en dansbare beat maken deze nummers favoriet onder fans en liefhebbers van het genre. Deze versie van het album is uitgebracht als een 2 CD (Remastered) editie. Op de eerste cd staat het originele album, aangevuld met zes originele B-kantjes. De tweede cd bevat zestien extra nummers, waaronder zeldzame en niet eerder uitgebrachte remixes, BBC-opnames en alternatieve versies. Deze remaster biedt een opgepoetst en voller geluid, waarmee zowel oude als nieuwe luisteraars het album kunnen herontdekken en waarderen in een hedendaags audiobestek. I Say I Say I Say is niet alleen een hoogtepunt binnen Erasure’s discografie, maar geldt ook als een klassieker binnen het synthpopgenre. Dankzij het evenwichtige samenspel tussen muzikale inventiviteit en popgevoeligheid wist het album zowel commercieel als artistiek veel lof te oogsten, en blijft het tot op vandaag een invloedrijk werk binnen de elektronische popmuziek.