In dienst van de geneeskunde

Professor Jacobus Gerardus Gerbrant Borst (1902-1975) wordt beschouwd als een onbetwiste leider van de 20e-eeuwse geneeskunde in Nederland. Hij beoefende het vak door nauwgezet aan het bed te luisteren naar de zieke, met aandacht voor diens familie, werkomstandigheden en omgeving. Als docent was hij begenadigd en legendarisch vanwege zijn zaterdagochtendcolleges in het Binnengasthuis, die generaties artsen aantrokken en de studenten van ver buiten Amsterdam inspireerden. Veel artsen beschouwden zichzelf als ‘Borstkinderen’ en koesteren zijn benadering van een integrale interne geneeskunde. Borst was een typische exponent van de Amsterdamse internistenschool en legde de grondslag voor klinisch onderzoek naar de regulatie van bloeddruk en volumehuishouding, waarbij hij het pathofysiologisch onderzoek wist te integreren in de kliniek en de integrale interne geneeskunde verdedigde tegen deelspecialismen. Zijn leven raakt ook de geschiedenis: tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij in Kamp Amersfoort opgesloten en na vrijlating speelde hij een belangrijke rol in het hooglerarenverzet. Zijn werk heeft een blijvende stempel gedrukt op de interne geneeskunde in Nederland.

Inhoud en betekenis

Het werk en de visie van Borst plaatsen hem als centrale figuur in de ontwikkeling van de interne geneeskunde in Nederland. Zijn nadruk op luisteren naar de zieke en aandacht voor de context van ziekte onderstreepte een integrale benadering die zijn tijd overstijgt. De legendarische colleges en zijn rol als docent hebben generaties artsen gevormd die de kneepjes van het vak leerden en zichzelf beschouwden als Borstkinderen. Zijn bijdrage aan klinisch onderzoek naar de regulatie van bloeddruk en volumehuishouding markeert een belangrijke stap in de samenwerking tussen kliniek en pathofysiologisch onderzoek.

Technische specificaties

• Pagina’s: 372
• Editie: Eerste editie
• Formaat: Hardcover
• Uitgever: Amsterdam University Press