Joe & Amancio D'silva Quartet Harriott Hum Dono (LP)
Uitgelicht
|
53,71 |
Naar shop
|
|
53,72 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Hum Dono van het Joe Harriott & Amancio D'silva Quartet is een lp die bekendstaat als een klassieker van grensverleggende jazz en wordt gewaardeerd om zijn subtiele, maar diepe vermenging van westerse jazz met Indiase invloeden. Het album verscheen in het LP-formaat en markeert een intensieve samenwerking tussen de Jamaicaanse altsaxofonist Joe Harriott en de in India geboren gitarist Amancio D'silva, waarbij zij worden ondersteund door een vooraanstaande Britse jazzsectie. De plaat geldt als een zeldzaam voorbeeld van cultureel samengaan binnen de jazz van die periode en getuigt van een verrijkende uitwisseling tussen muzikale tradities. Het album bevindt zich binnen het jazzgenre, maar onderscheidt zich door een sterke aanwezigheid van latin ritmes, Indiase klanken en zelfs sporen van Portugese fado. Met composities die swingen en tegelijkertijd een ingetogen schoonheid hebben, is Hum Dono niet alleen een showcase voor Harriotts krachtige, inventieve spel, maar ook voor D'silva's soepele gitaarspel en composities. Op de lp staan zes stukken. Markante tracks zijn Stephano's Dance, dat het album energiek opent met een mix van latin ritmes en sfeervolle gitaarlijnen, het betoverend melodieuze Hum-Dono, waar oosterse motieven doorklinken, en het lang uitgesponnen Jaipur, waarin zowel D'silva’s guitaar als Harriotts altsaxofoon volledig tot hun recht komen. Ballad For Goa is een ander hoogtepunt en bevat invloeden uit de Portugese fado, wat bijdraagt aan de veelzijdigheid van de plaat. Hum Dono werd oorspronkelijk uitgebracht in het jaar 1969 en is sindsdien in jazzkringen gekoesterd als een bijna vergeten meesterwerk. De bezetting op de LP bestaat uit Joe Harriott op altsaxofoon, Amancio D'silva op gitaar, Dave Green op bas, Bryan Spring op drums, Norma Winstone die op enkele stukken de zang verzorgt, en Ian Carr op flugelhorn. Het geheel vormt een verfijnde balans tussen improvisatie en compositie, en weet ook vandaag nog te verrassen door zijn tijdloze, grensoverschrijdende karakter.
Hum Dono van het Joe Harriott & Amancio D'silva Quartet is een lp die bekendstaat als een klassieker van grensverleggende jazz en wordt gewaardeerd om zijn subtiele, maar diepe vermenging van westerse jazz met Indiase invloeden. Het album verscheen in het LP-formaat en markeert een intensieve samenwerking tussen de Jamaicaanse altsaxofonist Joe Harriott en de in India geboren gitarist Amancio D'silva, waarbij zij worden ondersteund door een vooraanstaande Britse jazzsectie. De plaat geldt als een zeldzaam voorbeeld van cultureel samengaan binnen de jazz van die periode en getuigt van een verrijkende uitwisseling tussen muzikale tradities. Het album bevindt zich binnen het jazzgenre, maar onderscheidt zich door een sterke aanwezigheid van latin ritmes, Indiase klanken en zelfs sporen van Portugese fado. Met composities die swingen en tegelijkertijd een ingetogen schoonheid hebben, is Hum Dono niet alleen een showcase voor Harriotts krachtige, inventieve spel, maar ook voor D'silva's soepele gitaarspel en composities. Op de lp staan zes stukken. Markante tracks zijn Stephano's Dance, dat het album energiek opent met een mix van latin ritmes en sfeervolle gitaarlijnen, het betoverend melodieuze Hum-Dono, waar oosterse motieven doorklinken, en het lang uitgesponnen Jaipur, waarin zowel D'silva’s guitaar als Harriotts altsaxofoon volledig tot hun recht komen. Ballad For Goa is een ander hoogtepunt en bevat invloeden uit de Portugese fado, wat bijdraagt aan de veelzijdigheid van de plaat. Hum Dono werd oorspronkelijk uitgebracht in het jaar 1969 en is sindsdien in jazzkringen gekoesterd als een bijna vergeten meesterwerk. De bezetting op de LP bestaat uit Joe Harriott op altsaxofoon, Amancio D'silva op gitaar, Dave Green op bas, Bryan Spring op drums, Norma Winstone die op enkele stukken de zang verzorgt, en Ian Carr op flugelhorn. Het geheel vormt een verfijnde balans tussen improvisatie en compositie, en weet ook vandaag nog te verrassen door zijn tijdloze, grensoverschrijdende karakter.