Jules Schelvis, getuige van Sobibor

Jules Schelvis (1921-2016), een Joodse typograaf uit Amsterdam, was een van de achttien Nederlandse Joden die Sobibor overleefden. In Oost-Polen werd in het kamp meer dan 170.000 Joden vermoord, waaronder ongeveer 33.000 Nederlanders. Na Auschwitz groeide Sobibor uit tot het grootste Nederlandse massagraf. Schelvis zweeg lange tijd over zijn ervaringen, maar na een interview in 1970 begon hij feiten over het kamp te zoeken en schreef hij Vernietigingskamp Sobibor, dat uitgroeide tot hét standaardwerk over dit kamp. De kennis die hij vergaarde, gebruikte hij later als mede-aanklager in de Duitse processen tegen nazi-beulen. Schelvis zag zichzelf als getuige, niet als slachtoffer, en geloofde dat mensen pas in vrede kunnen leven als men de verhalen over oorlog kent. Hij maakte van die overtuiging praktijk, tot aan zijn dood.

Cees Banning (1959) studeerde economie aan de Universiteit van Amsterdam en werkt als docent economie en freelance journalist. Hij publiceerde onder andere werken over politieke en maatschappelijke thema’s en schreef in 2018 de biografie Cornelis Lely – Ingenieur van het nieuwe Nederland.

Het boek waarop dit betreft, telt 384 pagina’s, is een eerste editie in hardcover en werd uitgegeven door Verbum.

Daarnaast biedt Schelvis’ verhaal een langlopend beeld van hoe overlevering en herinnering zich verhouden tot de zoektocht naar feiten en gerechtigheid, en hoe hij door toewijding zijn chronicle van Sobibor vormgaf.

Kenmerken

• Auteur: Jules Schelvis, overlever Sobibor
• Sobibor: >170.000 slachtoffers, ~33.000 Nederlanders
• Vernietigingskamp Sobibor is standaardwerk
• Schelvis als getuige, geen slachtoffer
• Mede-aanklager in Duitse processen tegen nazi-beulen
• 384 pagina’s, eerste editie, hardcover, Verbum uitgeverij