Max Havelaar

Op 4 januari 1856 werd Eduard Douwes Dekker benoemd tot assistent-resident van Lebak en lag de kiem voor wat later de kwestie-Lebak zou worden. Drie maanden later werd hij ontslagen. In 1859 schreef hij in korte tijd de roman Max Havelaar onder het pseudoniem Multatuli. Het werk is een scherpe beschouwing op de hoge heren in het koloniale systeem en geeft een kritische kijk op de Nederlandse bemoeienis met het rijk van Insulinde. De titelheld is een idealist die steeds in conflict komt met zijn omgeving: als Indisch ambtenaar keert hij zich tegen onrecht, en terug in Nederland gaat hij de confrontatie aan met de profiteurs, verbeeld door Droogstoppel, de koffiemakelaar. Het verhaal blijft actueel in zijn strijd voor gerechtigheid, hoewel het zich afspeelt in een andere tijd. Deze uitgave volgt de historisch-kritische editie door Annemarie Kets uit 1992 en bevat toelichtingen met vele nieuwe inzichten die de tekst toegankelijk maken voor de hedendaagse lezer. De uitgave omvat 424 pagina’s, Editie 11, paperback.

Het verhaal bindt historische gebeurtenissen aan indringende personages en toont hoe koloniale verhoudingen in praktijk worden gebracht en bekritiseerd. De combinatie van een intens persoonlijke zoektocht en een bredere maatschappelijke analyse maakt Max Havelaar relevant voor wie geïnteresseerd is in literatuur, geschiedenis en ethiek.

Kenmerken

• Historisch-kritische editie door Annemarie Kets (1992)
• Toelichtingen met vele nieuwe inzichten
• Max Havelaar als idealistische ambtenaar tegen koloniaal systeem
• Droogstoppel als koffiemakelaar en tegenhanger in Nederland
• 424 pagina's, Editie 11, Paperback