Mucizeler Kendini Sevmekle Baslar

Dünün keskelerine, yarinin acabalarina elveda... Baskalarini cok sevmekten, elinden gelenin fazlasi icin cabalamaktan yorgun düser, kendine yetemez insan. Oysa mucizeler, kendini sevmekle baslar. Güven duygunu kaybettiginde, bir ayagi eksik masa gibi yarim kalirsin. Hayir diyebilmeyi de ögrenmeli, kendi özüne dönmenin iyilestirici gücüne inanmalisin. Seni sen yapan bütünden uzaklastikca dagilir, siradanlasirsin. Aynadaki yüz her ne kadar tanidik olsa da artik kendine yabancisindir. Unutma; her cicek her toprakta yesermez, baharlar getir gülüslerine. Vazgecebildigin kadar özgürsündür, careyi ancak kendinde aramalisin. Bugün cizmedigin her sinir, gün gelir senin üzerini cizer. Zaman, en maliyetli kavramdir ömürde; geri gelmez yitip giden. Gec kalma mucizelere, yalniz kendine güven... Birak, onlar hakli olsun; mutluluk sana kalsin. Gönlü nankör olana zaten yaranamazsin... Murat Tavli, Mucizeler Kendini Sevmekle Baslar kitabinda her zamanki samimi üslubuyla insanin dönüsümüne isik tutuyor. Okurlarini, yasanmisliklarin izinden süzülen hikayeleriyle, sevginin mucizelerinde hayatin essiz mucizelerine taniklik etmeye davet ediyor. Ic dünyana yolculuk etmeye, kendini kesfetmeye hazir misin