Oneirogen Plentitude (LP)
Uitgelicht
|
32,39 |
Naar shop
|
|
37,74 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Plenitude van Oneirogen, uitgebracht als LP in 2015, is een experimenteel album dat het midden houdt tussen elektronische muziek, industriële noise en ambient. Het werk kenmerkt zich door een intens sfeerbeeld, waar synths, gelaagde distortion en minimale drone-elementen samenkomen en vervloeien tot een hypnotiserende luisterervaring. Oneirogen, het project van New Yorkse componist Mario Diaz de Leon, experimenteert met sterke contrasten in textuur en volume, waarbij vocale en percussieve elementen een meer ijzige, industrieel getinte dimensie aan het geluid geven. In Plenitude staat het minimalisme regelmatig centraal; tracks bouwen langzaam op uit subtiele geluidslagen en laten een etherisch, soms zelfs dreigend klanktapijt achter. Op dit album verschuift Oneirogen richting een meer open benadering van elektronische muziek, waarin noise en ambient elkaar voortdurend uitdagen en versterken. Synths creëren expansieve landschappen en botsen met felle uitbarstingen van ruis, terwijl de slagwerkpartijen zorgen voor een onderkoelde groove. Ondanks de nieuwe toevoegingen van zang en percussie blijft de kern van het geluid trouw aan het ambivalente samenspel tussen elektronica en duisternis. Plenitude geldt als een vooruitblik op de verdere evolutie van Oneirogens geluid, een compacte maar gelaagde en veeleisende luisterervaring die het experimentele karakter van het project onderstreept.
Plenitude van Oneirogen, uitgebracht als LP in 2015, is een experimenteel album dat het midden houdt tussen elektronische muziek, industriële noise en ambient. Het werk kenmerkt zich door een intens sfeerbeeld, waar synths, gelaagde distortion en minimale drone-elementen samenkomen en vervloeien tot een hypnotiserende luisterervaring. Oneirogen, het project van New Yorkse componist Mario Diaz de Leon, experimenteert met sterke contrasten in textuur en volume, waarbij vocale en percussieve elementen een meer ijzige, industrieel getinte dimensie aan het geluid geven. In Plenitude staat het minimalisme regelmatig centraal; tracks bouwen langzaam op uit subtiele geluidslagen en laten een etherisch, soms zelfs dreigend klanktapijt achter. Op dit album verschuift Oneirogen richting een meer open benadering van elektronische muziek, waarin noise en ambient elkaar voortdurend uitdagen en versterken. Synths creëren expansieve landschappen en botsen met felle uitbarstingen van ruis, terwijl de slagwerkpartijen zorgen voor een onderkoelde groove. Ondanks de nieuwe toevoegingen van zang en percussie blijft de kern van het geluid trouw aan het ambivalente samenspel tussen elektronica en duisternis. Plenitude geldt als een vooruitblik op de verdere evolutie van Oneirogens geluid, een compacte maar gelaagde en veeleisende luisterervaring die het experimentele karakter van het project onderstreept.