Paceshifters Waiting To Derail

Dan is er eindelijk dat gloednieuwe album "Waiting To Derail". Opgenomen in de zomer van 2016 met producer Chris ‘Frenchie’ Smith (o.a. Datsuns, Dandy Warhols) en komt 17 maart uit. Een stilistisch herkenbare combinatie van dopamine, endorfine, adrenaline en een vingerpuntje testosteron. Rauw maar catchy. Overdonderend en toegankelijk tegelijk. Verontrustend en toch rustgevend. Maar bovenal met een niets ontziende passie voor rockmuziek. Geen compromissen of concessies voor Paul, Seb en Jesper. Muzikaal niet, maar ook op alle andere fronten niet. Want deze drie non-conformistische rockers gaan voor een lange-termijn-carrière en dat betekent dus vooral trouw blijven aan hun (soms stronteigenwijze) DIY-attitude. Dat bleek al uit de voorgaande albums, waarmee het trio in ruim zes jaar tijd transformeerde van een gretige sympathieke jonge-hondenrockband naar een begrip in de Nederlandse rock-eredivisie. En ja, ze toerden in die periode menig autoband naar de vuilnishoop en zegevierden daarbij op talloze festivals. Van bijvoorbeeld Eurosonic, Pinkpop en Zwarte Cross in eigen land tot Exit, Rock for People, Woodstock (Polen), Groezrock en SXSW buiten onze landsgrenzen.