Pageninetynine Document 7 (LP)
Uitgelicht
|
38,43 |
Naar shop
|
|
59,99
43,95 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Document #7 is het tweede volledige album van de Amerikaanse band Pg.99, uitgebracht in 2001 op LP, waaronder versies op gekleurde vinyl. Het album werd opgenomen in de lente van 2000 en is een onderscheidend werk binnen het genre screamo, met invloeden van hardcore punk en emoviolence. In tegenstelling tot het overwegend explosieve en hectische geluid van voorgaande werken richt dit album zich meer op sfeer, textuur en langere, meer ontwikkelde composities. De band wisselt hier vloeiend tussen broeierige, trage passages en uitbarstingen van discordant geweld, wat zorgt voor een emotioneel geladen en introspectief geheel. De productie is rauw maar atmosferisch, met nadruk op gelaagde gitaarlijnen en een donkere, soms bijna elegische toonzetting. De instrumentatie en vocalen dragen bij aan een album dat zowel intens als melancholisch aandoet, wat het onderscheidt binnen de bredere screamoscene van die tijd. Personeel op dit album omvatte meerdere gitaristen, twee vocalisten, bassisten en een drummer, waarbij de creatieve inbreng van Johnny Ward en Mike Taylor sterk bepalend was voor het uiteindelijke resultaat. De keuze voor kleurrijke vinyl en een opvallende artwork, ontworpen door Mike Taylor, sluiten aan bij de wens om af te wijken van het standaardhardcore-uiterlijk. Document #7 was oorspronkelijk bedoeld als onderdeel van een splitsing met andere bands, maar werd uiteindelijk een op zichzelf staande schepping. Het album laat zien hoe Pg.99 hun eigen sound durfden te verbreden, zonder de rauwe expressiviteit en urgentie van het genre te verliezen. De hernieuwde belangstelling voor Document #7 in de afgelopen jaren onderstreept de blijvende invloed en het cultu
Document #7 is het tweede volledige album van de Amerikaanse band Pg.99, uitgebracht in 2001 op LP, waaronder versies op gekleurde vinyl. Het album werd opgenomen in de lente van 2000 en is een onderscheidend werk binnen het genre screamo, met invloeden van hardcore punk en emoviolence. In tegenstelling tot het overwegend explosieve en hectische geluid van voorgaande werken richt dit album zich meer op sfeer, textuur en langere, meer ontwikkelde composities. De band wisselt hier vloeiend tussen broeierige, trage passages en uitbarstingen van discordant geweld, wat zorgt voor een emotioneel geladen en introspectief geheel. De productie is rauw maar atmosferisch, met nadruk op gelaagde gitaarlijnen en een donkere, soms bijna elegische toonzetting. De instrumentatie en vocalen dragen bij aan een album dat zowel intens als melancholisch aandoet, wat het onderscheidt binnen de bredere screamoscene van die tijd. Personeel op dit album omvatte meerdere gitaristen, twee vocalisten, bassisten en een drummer, waarbij de creatieve inbreng van Johnny Ward en Mike Taylor sterk bepalend was voor het uiteindelijke resultaat. De keuze voor kleurrijke vinyl en een opvallende artwork, ontworpen door Mike Taylor, sluiten aan bij de wens om af te wijken van het standaardhardcore-uiterlijk. Document #7 was oorspronkelijk bedoeld als onderdeel van een splitsing met andere bands, maar werd uiteindelijk een op zichzelf staande schepping. Het album laat zien hoe Pg.99 hun eigen sound durfden te verbreden, zonder de rauwe expressiviteit en urgentie van het genre te verliezen. De hernieuwde belangstelling voor Document #7 in de afgelopen jaren onderstreept de blijvende invloed en het cultu