Retorica

Kiezen en beslissen is een wezenlijk onderdeel van het menselijk leven, en het vermogen om juiste keuzes en beslissingen te nemen is een voorwaarde om goed te kunnen leven. De Retorica van Aristoteles behandelt dit cruciale deel van het menselijk bestaan in de ruime context van communicatie tussen mensen. Naast het woord spelen bij zijn analyse ook de spreker en het gehoor een rol. De centrale gedachte is dat de retorica uiteindelijk te maken heeft met beoordelen: het gehoor zal tenslotte met de woorden van een redenaar instemmen of ze afwijzen. Het proces van overtuigen is gericht op het maken van een keuze. Voor Aristoteles bestaat de retorica in het vermogen om in een gegeven situatie de beschikbare middelen te vinden om te overtuigen. De retorica geeft geen garantie op succes: zij maakt het mogelijk een beslissing te nemen. Essentieel is dat het woord van de redenaar voor zijn gehoor acceptabel is en de gekozen overtuigingsmiddelen niet buiten de grenzen van het huidige moraal en cultuurpatroon treden. De taak van de redenaar is in principe voorbereidend van aard. De kracht van argumenten ligt niet alleen in logica, maar ook in factoren zoals de persoonlijkheid van de redenaar en de emotionele toestand van het gehoor. De retorica omvat elementen van psychologie en sociologie en onderstreept dat mensen als sociale wezens beslissingen nemen. Hiermee wordt retorica erkend als een puur menselijk fenomeen.

Kenmerken

• Vierde deel in de Nederlandse vertaling van Aristoteles
• Retorica gaat over overtuiging en oordeelsvorming
• Spreker en gehoor spelen cruciale rol
• Invloed van persoonlijkheid en emotionele toestand
• Maatschappelijke en culturele normen centraal
• Uitgave: hardcover, editie 2