Samy Thiebault Awe!

Caribbean Stories was het inleidende hoofdstuk, waarbij de tenorsaxofoon de zaden van de Caribische muziek plantte op dezelfde manier als de dromen en littekens van degenen die haar bezielden. Van zijn Indiaanse inspiraties tot zijn grootschalige ensembles koos Symphonic Tales een andere achtergrond, maar het verloor nooit zijn voor altijd vernieuwde Coltraniaanse spiritualiteit. Awé! is de synthese - of beter gezegd de 'creolisering' - van deze twee eerdere avonturen. Het Caribische is nog steeds aanwezig, maar de accenten zijn moderner. De saxofonist laat een zekere specifiek Franse orkestrale energie doorklinken, terwijl hij tegelijkertijd strijkers en houtblazers oproept om mee te doen. Hij maakt ook een oude droom van hem waar: spelen met zijn vriend, de pianist Éric Legnini. Van deze nieuwe orkestrale geometrie moest alleen nog de juiste tonale balans worden gevonden. Zo is er Baila met zijn vals bescheiden mini-bossa vorm en Bailando, zijn akoestische contrapunt met zijn diepe, inventieve solo van Manuel Valéra. Dan is er het gelijknamige nummer van het album Awé!, de herinnering aan een vrolijke baslijn gespeeld door Felipe Cabrera op Caribbean Stories: 'Hij schreeuwde het zo uit, 'Awé!', aan het eind van het nummer, herinnert Samy Thiébault zich. 'Het is een klassieke Cubaanse uitroep