Sister (CD)
Uitgelicht
|
23,71 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Het album Sister Phantom Owl Fish van Trevor Dunn’s Trio Convulsant, uitgebracht in 2004, belichaamt het RIO/Avant-Prog-genre met een rauw, experimenteel randje, aangestuurd door bassist Trevor Dunn, gitariste Mary Halvorson en drummer Ches Smith. Deze studio-opname op cd levert een chaotische botsing van stijlen op, waarbij rechttoe rechtaan jazzimprovisatie wordt vermengd met plotselinge hardcore-uitbarstingen en heavy-metal-intensiteit, waardoor een jump-cut-esthetiek ontstaat die aanvoelt als een rebelse aanval op conventionele structuren. Het vakmanschap van het trio komt tot uiting in de onvoorspelbare wendingen, die een gevoel van avant-gardistische urgentie oproepen zonder compromissen. Critici wijzen op de polariserende 'rebel-without-a-cause'-vibe, die luisteraars een decennium eerder misschien nog in vervoering bracht, maar vandaag de dag koud en schurend kan aanvoelen, waarbij viscerale energie voorrang krijgt boven toegankelijkheid. Met een speelduur van ongeveer 56 minuten legt het album de essentie vast van Dunns grensverleggende carrière, geworteld in samenwerkingen met figuren als John Zorn en Fantômas, maar staat het tegelijkertijd als een fel trio-statement in de uiterste grenzen van de progressieve rock.
Vergelijk aanbieders (1)
Het album Sister Phantom Owl Fish van Trevor Dunn’s Trio Convulsant, uitgebracht in 2004, belichaamt het RIO/Avant-Prog-genre met een rauw, experimenteel randje, aangestuurd door bassist Trevor Dunn, gitariste Mary Halvorson en drummer Ches Smith. Deze studio-opname op cd levert een chaotische botsing van stijlen op, waarbij rechttoe rechtaan jazzimprovisatie wordt vermengd met plotselinge hardcore-uitbarstingen en heavy-metal-intensiteit, waardoor een jump-cut-esthetiek ontstaat die aanvoelt als een rebelse aanval op conventionele structuren. Het vakmanschap van het trio komt tot uiting in de onvoorspelbare wendingen, die een gevoel van avant-gardistische urgentie oproepen zonder compromissen. Critici wijzen op de polariserende 'rebel-without-a-cause'-vibe, die luisteraars een decennium eerder misschien nog in vervoering bracht, maar vandaag de dag koud en schurend kan aanvoelen, waarbij viscerale energie voorrang krijgt boven toegankelijkheid. Met een speelduur van ongeveer 56 minuten legt het album de essentie vast van Dunns grensverleggende carrière, geworteld in samenwerkingen met figuren als John Zorn en Fantômas, maar staat het tegelijkertijd als een fel trio-statement in de uiterste grenzen van de progressieve rock.