Sorrows That Refuse to Drown

Het album The Sorrows That Refuse to Drown van Jesters of Destiny, uitgebracht in 2017, markeert de onverwachte comeback van deze Amerikaanse band na bijna dertig jaar stilte. De muziek op deze cd valt te typeren als psychedelische metal, met invloeden van hardrock en een flinke dosis eigenzinnigheid die het werk direct herkenbaar maakt. Voor de meerwaardezoeker zijn er op deze cd-uitgave drie bonustracks en alternatieve mixes te vinden, waaronder een bijzondere cover van John Lennon en Yoko Ono, die de digitale en vinylversie ontberen. De band, oorspronkelijk opgericht halverwege de jaren tachtig in Los Angeles, stond destijds al bekend om een eclectische mix van stijlen, variërend van proto-alternative metal tot elementen uit Black Sabbath, psychedelische pop en zelfs funk. Dit eclectische karakter is op dit album nog altijd prominent aanwezig, maar met een moderner, soms donkerder randje. Het creatieve duo Bruce Duff en Ray Violet, dat al het materiaal produceert en de leiding heeft, laat zich inspireren door uiteenlopende muzikale bronnen, wat resulteert in een geluid dat zowel bombastische riffs als sfeervolle, soms groezelige klanklandschappen combineert. De cd als geheel ademt een dosis ‘gleeful doom’, zoals de bandleden het zelf noemen, met een sprankje humor en een vleugje melancholie die het geheel blijven verbinden aan de oorspronkelijke Jesters-identiteit, maar met de wijsheid en reflectie van dertig jaar extra levenservaring. Hoewel het album zich niet schuwt om te experimenteren – soms met nummers zonder drums, soms met een theatrale twist – blijft het stevig wortelen in het genreoverstijgende fundament dat de band bekendmaakte. The Sorrows That Refuse to Drown slaagt erin om zowel trouwe fans als nieuwsgierige luisteraars te verrassen, met een mix van herkenbare elementen en nieuwe vondsten, allemaal strak verpakt in dat onmiskenbare Jesters van Destiny-geluid.