Tank War Machine (2 LP)

Tank’s "War Machine", dat in 2010 verscheen als een heavy metal-album op twee lp’s, blaast de NWOBHM-wortels van de band nieuw leven in met een woeste energie en een moderne productie. Met zanger Doogie White naast kernleden Mick Tucker en Cliff Evans levert het album onbeschaamde, door riffs gedreven aanvallen die invloeden van Black Sabbath, Judas Priest, Iron Maiden en Metallica combineren. Critici prijzen de strakke songwriting, de massieve refreinen, de zinderende solo's en de krachtige zang van White – die doet denken aan de klassieke Dio of zelfs Chris Cornell – die de dynamische overgangen van verpletterende coupletten naar refreinen van stadionformaat naar een hoger niveau tillen. Het resultaat is een hongerige, eigentijdse explosie van traditionele metal die de hernieuwde doelgerichtheid van de band na de heroprichting eind jaren negentig weergeeft, en die ondanks hun oorsprong in de jaren tachtig net zo vitaal klinkt als een debuutalbum.Terwijl sommigen het zien als een verschuiving naar melodieuze hardrock – die met zijn geharmoniseerde leads en incidentele powerballad-elementen doet denken aan Saxon of Def Leppard – prijzen anderen het als Tanks finest hour, waarmee ze hun status onder de top van de traditionele metalacts versterken. Geproduceerd met een stevige baslijn die ontbrak in vroege NWOBHM-opnames, biedt het album een evenwicht tussen rauwe agressie en een intelligent tempo gedurende de hele speelduur, wat fans van klassieke heavy sounds aanspreekt. Hoewel er discussie is over het afwijken van het rauwere verleden van de band, maken de passie, het talent en de weigering om trends na te jagen het tot een opvallende comeback.