Wereldtijd (Hardback)

Ieder mens verlangt naar verbondenheid, of het nu gaat om familie, gemeenschap, volk of natie. Dit verlangen creëert echter ook een scheiding: de vreemdeling, degene die er niet bij hoort. In zijn essay, "Wereldtijd", verkent Laurens ten Kate de houdbaarheid van het 'us and them'-schema in onze moderne samenleving. Hij stelt vast dat de balans tussen wat vertrouwd is en wat vreemd, steeds meer onder druk staat. De verstoringen van deze balans zijn niet slechts een hedendaags fenomeen; ze hebben wortels die tienduizenden jaren terugreiken.

De vreemdeling als regel

Ten Kate biedt een diepgaande reflectie op de vraag hoe een wereld eruitziet waarin de vreemdeling geen uitzondering meer is, maar de norm. In deze wereld zijn we allen vreemdelingen voor elkaar en zelfs voor onszelf. Moeten we deze nieuwe realiteit omarmen of verzetten? Ten Kate legt uit dat we de luxe van keuze niet hebben. De vreemdeling is er, kan niet worden weggejaagd en dringt aan op verbinding: “ga met mij een band aan, ook al hebben we helemaal geen band.”

Een 'band zonder band'

In "Wereldtijd" worden de mogelijkheden van deze 'band zonder band' grondig onderzocht. Ten Kate brengt verschillende denkers, dichters en kunstenaars in dialoog, zoals Augustinus, Friedrich Nietzsche, Hannah Arendt en Jacques Derrida. Ook komt de invloed van kunstenaars als Caravaggio, Emily Dickinson en Herman Finkers aan bod. Elk van deze stemmen biedt unieke inzichten in de vraag hoe we de vreemdeling kunnen horen en begrijpen in onze hedendaagse wereld.

Onderzoek naar nieuwe betekenissen

Laurens ten Kate (1958) is verbonden aan de Universiteit voor Humanistiek, waar hij de leerstoel Vrijzinnige religiositeit en humanisme bekleedt. Zijn onderzoek richt zich op nieuwe betekenissen van vrijzinnig denken, vooral in relatie tot thema's zoals de grenzen van vrijheid, verbondenheid onder druk, en de samenhang tussen verbeelding en zingeving. Voor vele lezers zal zijn eerdere werk, "De vreemde vrijheid. Nieuwe betekenissen van vrijzinnigheid en humanisme in de 21ste eeuw" (2016), ook een waardevolle context bieden voor de thema’s die in "Wereldtijd" aan bod komen.

"Wereldtijd" daagt ons uit om na te denken over de complexiteit van verbondenheid en de uitdagingen die we tegenkomen in een wereld waarin het vreemde steeds normaler wordt. De rijke dialogen en inzichten bieden een filosofische basis voor de vragen die ons vandaag de dag raken.