69 Eyes Back in Blood (LP)
Uitgelicht
|
33,99 |
Naar shop
|
|
39,50 |
Naar shop
|
|
39,50 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol
Back in Blood is het negende studioalbum van de Finse gothrockband The 69 Eyes, uitgebracht in 2009. Het album, geproduceerd door Matt Hyde – bekend van zijn werk met Slayer en Monster Magnet – werd opgenomen in Helsinki en Los Angeles en markeerde het debuut van de band bij Nuclear Blast in Europa en bij The End Records in Noord-Amerika. De hoes van Estevan Oriol sluit aan bij de duistere esthetiek, terwijl de teksten thema's als vampieren en bloed verkennen en sleazy rock combineren met gotische romantiek en invloeden uit de LA-hardrock, zoals riffs in de stijl van AC/DC. Het album bevat strakke, zware nummers met een zuivere maar organische productie, waarin de diepe zang van Jyrki 69, die doet denken aan Ian Astbury, Billy Idol en Peter Steele, goed tot zijn recht komt. Het ontwikkelt de kenmerkende sound van de band – een mix van sleaze, glam, hardrock en industrial metal – tot een energieke, dynamische verzameling die absurditeit omarmt zonder kitsch, en die niet alleen nichefans aanspreekt. Het album is verkrijgbaar op gekleurd vinyl, zoals transparant rood, en vormt een mijlpaal, waarbij eerdere theatraliteit wordt ingeruild voor rauwe, riffgedreven kracht.
Back in Blood is het negende studioalbum van de Finse gothrockband The 69 Eyes, uitgebracht in 2009. Het album, geproduceerd door Matt Hyde – bekend van zijn werk met Slayer en Monster Magnet – werd opgenomen in Helsinki en Los Angeles en markeerde het debuut van de band bij Nuclear Blast in Europa en bij The End Records in Noord-Amerika. De hoes van Estevan Oriol sluit aan bij de duistere esthetiek, terwijl de teksten thema's als vampieren en bloed verkennen en sleazy rock combineren met gotische romantiek en invloeden uit de LA-hardrock, zoals riffs in de stijl van AC/DC. Het album bevat strakke, zware nummers met een zuivere maar organische productie, waarin de diepe zang van Jyrki 69, die doet denken aan Ian Astbury, Billy Idol en Peter Steele, goed tot zijn recht komt. Het ontwikkelt de kenmerkende sound van de band – een mix van sleaze, glam, hardrock en industrial metal – tot een energieke, dynamische verzameling die absurditeit omarmt zonder kitsch, en die niet alleen nichefans aanspreekt. Het album is verkrijgbaar op gekleurd vinyl, zoals transparant rood, en vormt een mijlpaal, waarbij eerdere theatraliteit wordt ingeruild voor rauwe, riffgedreven kracht.