A Conflict Of Hatred
Uitgelicht
|
14,95 |
Naar shop
|
|
16,14 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
A Conflict of Hatred van Warfare is een furieus en compromisloos album dat verscheen in 1988. Het album behoort tot de genres NWOBHM (New Wave of British Heavy Metal) en speed metal en staat bekend om zijn rauwe productie en heftige energie, aangejaagd door gastbijdragen van Mantas (Venom) op gitaar en het kenmerkende gebruik van viool en keyboard door producer Keith Nichol. Deze plaat is een statement van onversneden woede en rebellie, doordesemd met thema’s van chaos, geweld en maatschappelijke onvrede, en past perfect binnen het underground ethos van het Britse metalklimaat eind jaren tachtig. De heruitgave op CD (geremasterd) brengt het intense, ongepolijste karakter van deze klassieker opnieuw onder de aandacht. Warfare injecteert hun traditionele heavy metal met punkattitude en een streetwise mentaliteit, wat resulteert in een brute, compromisloze luisterervaring die vooral appeal heeft voor liefhebbers van het extremere metalen werk. De directe aanpak en ruwe sound maken dat het album een cultstatus geniet binnen de scene, vooral omdat het niet inzet op technische virtuositeit maar op pure, brute impact.
A Conflict of Hatred van Warfare is een furieus en compromisloos album dat verscheen in 1988. Het album behoort tot de genres NWOBHM (New Wave of British Heavy Metal) en speed metal en staat bekend om zijn rauwe productie en heftige energie, aangejaagd door gastbijdragen van Mantas (Venom) op gitaar en het kenmerkende gebruik van viool en keyboard door producer Keith Nichol. Deze plaat is een statement van onversneden woede en rebellie, doordesemd met thema’s van chaos, geweld en maatschappelijke onvrede, en past perfect binnen het underground ethos van het Britse metalklimaat eind jaren tachtig. De heruitgave op CD (geremasterd) brengt het intense, ongepolijste karakter van deze klassieker opnieuw onder de aandacht. Warfare injecteert hun traditionele heavy metal met punkattitude en een streetwise mentaliteit, wat resulteert in een brute, compromisloze luisterervaring die vooral appeal heeft voor liefhebbers van het extremere metalen werk. De directe aanpak en ruwe sound maken dat het album een cultstatus geniet binnen de scene, vooral omdat het niet inzet op technische virtuositeit maar op pure, brute impact.