Aan mijn tafel wordt niet gerekend

Elk jaar op 4 september is Toetie Sapulete-Nanlohy jarig, en elk jaar staat haar zoon Wempie op met een glas in zijn hand. Hij rekent hardop voor wat neef Otniel hem nog schuldig is: tweeduizend euro, in 2007 uitgeteld aan de keukentafel voor een bestelbus, met rente, rente op rente en aanmaningskosten erbij. De voorkamer aan de Prins Bernhardstraat ligt dubbel. Otniel lacht het hardst.Wempie bezorgt de post in de Molukse wijk van Vaassen en staat 's middags achter de pakketbalie van de Coop. Hij weet van iedereen wat er binnenkomt en wat er teruggaat. Alleen wat er bij zijn moeder op het keukenzeil ligt, een bankenvelopje met een O erop, wil hij niet weten.Twaalf verjaardagen lang groeit de grap en komt er meer volk op af, tot zijn dochter Michella opstaat en de som overneemt met bedragen die wel kloppen.