Abbey & Stan Getz Lincoln You Gotta Pay the Band (2 LPs)

You Gotta Pay The Band is een dubbel-LP van Abbey Lincoln, waarop zij samenwerkt met de legendarische tenorsaxofonist Stan Getz. Het album verscheen in 1991 en behoort tot het jazzgenre, meer specifiek tot de stromingen vocal jazz en post-bop. De bezetting bestaat uit topmusici zoals pianist Hank Jones, bassist Charlie Haden en drummer Mark Johnson, en op enkele nummers voegt Maxine Roach zich toe met viola. De sfeer van dit album wordt bepaald door de combinatie van Lincoln’s expressieve, karaktervolle stem en de weemoedige, lyrische sound van Getz. De muziek beweegt zich tussen introspectieve ballads en meer open jazznummers. De arrangementen zijn subtiel, waardoor de spanningsboog en interactie tussen de zang en instrumenten duidelijk hoorbaar zijn. Kenmerkend is de manier waarop Lincoln als zangeres ruimte laat voor haar medemusici; het album klinkt daardoor als een organisch geheel waarin elke muzikant bijdraagt aan de emotionele diepte. De titeltrack, 'You Gotta Pay The Band', is een mooi voorbeeld van Lincoln’s persoonlijke en filosofische benadering van teksten, waarin reflectie en levenswijsheden centraal staan. Een ander opvallend nummer is 'Bird Alone', waarin de melancholie en het gevoel van eenzaamheid in zowel Lincoln’s zang als Getz’ saxspel naar voren komen. Daarnaast springt 'Brother, Can You Spare a Dime?' eruit als een herinterpretatie van een jazzstandaard, die door Lincoln’s expressieve voordracht en het gevoelige spel van de band een nieuw karakter krijgt. Het gehele album ademt de verfijnde sfeer van akoestische jazz, met de focus op interactie en improvisatie. Lincoln’s eigen composities worden afgewisseld met bestaande stukken, allemaal volgens haar eigen vokale en artistieke visie uitgevoerd. Getz’ aanwezigheid is van bijzondere waarde; zijn kenmerkende geluid en harmonische gevoel vullen Lincoln’s zang perfect aan, waardoor het album een blijvende indruk achterlaat binnen het jazzrepertoire. You Gotta Pay The Band onderstreept de artistieke kracht van Abbey Lincoln als zangeres en songwriter, met Stan Getz als ideale muzikale partner. Het album wordt vaak gezien als een van de hoogtepunten uit haar latere carrière en als een voorbeeld van de volwassen, introspectieve jazz die beiden zo kenmerkt.