Achter de stilte

Esther Naschelski vertelt in dit boek haar aangrijpende verhaal over oorlog, verloren warmte en identiteitsverlies. Ze was drie jaar toen haar ouders in 1942 naar Auschwitz werden gedeporteerd en haar leven kreeg een verborgen begin. Ze overleefde door te blijven schuilen in een kinderkribbe nabij de Dossinkazerne in Mechelen, maar na de oorlog werd ze niet teruggegeven aan een familie, en haar roots werden haar ontrokken door een fanatieke katholieke vrouw. Opgroeien in een kil en antisemitisch klimaat, met verstoppingen in verschillende pensionaten, liet haar jeugd vooral koud en leeg. Pas vanaf 2005, op 65-jarige leeftijd, leert Esther het ware verhaal van haar familie kennen: wie haar vader was, en de tragische dood van haar ouders in Auschwitz. Dit zet haar leven op losse schroeven en tegelijk zetten haar zoektocht en het schrijven haar aan tot heling en verstaan. Voor het eerst wordt ze gehoord en spreekt ze haar waarheid uit, een verhaal dat laat zien hoe oorlog en fanatisme levens kunnen verwoesten maar ook kracht kunnen geven aan het vertellen van moeilijke hoofdstukken uit het verleden.

Inhoud

Esther zoekt naar sporen uit het verleden, reconstrueert de puzzel van haar familiegeschiedenis en vindt kracht in het neer schrijven van haar verhaal. Haar lange en intense rouwproces leidt tot een openingspunt: ze vertelt wat haar door oorlogsomstandigheden werd onthouden en hoe warmte en verbondenheid met een familie en cultuur zo vanzelfsprekend behoren te zijn. Door haar getuigenis wil ze sensibiliseren voor de verwoestende impact van oorlog en fanatisme op mensenlevens en gemeenschappen.

Over de auteur

Esther Naschelski werd in haar schrijfproces begeleid door Hans Grietens, professor aan het Centrum voor Gezins- en Orthopedagogiek van de K.U.Leuven.