Achterom

De essen voor Mariekes huis zijn precies zo hoog geworden als de gemeentefolder dertien jaar geleden beloofde. De schaduw klopt. Verder klopt er weinig meer. In de la in de keuken ligt een stapel enveloppen die ze niet meer telt, en op straat staat op een middag een man in een lichtblauw overhemd die haar naam kent en een bedrag hardop noemt, terwijl haar kinderen met hun fietsen langsrijden.Haar buren zien alles door hun erkerramen: Ruud met zijn tuinslang, Tobias met een envelop die niemand mag zien, Fatima die bij de Belastingdienst werkt en een naam herkent die ze liever niet had herkend. Iedereen wil iets doen. Niemand weet precies wat, of voor wie het eigenlijk is.Een straat die is aangeplant met de belofte van schaduw, blijkt vooral goed te zijn in zwijgen. Tot iemand een filmpje deelt, en blijkt dat achter elke voordeur een eigen stapel enveloppen ligt.Dit boek is door AI gegenereerd.