Adaptacja brzeżna kompozytu klasy V po różnych zabiegach

Niniejsza publikacja dotyczy oceny adaptacji brze¿nej uzupe¿nie¿ kompozytowych klasy V w pi¿ciu grupach z ró¿nymi metodami obróbki powierzchni: laserem z cäkowitym wytrawianiem kwasem, laserem z samowytrawianiem, tylko laserem, tylko cäkowitym wytrawianiem i tylko samowytrawianiem w czterech ró¿nych obszarach styku kompozyt/z¿b (obszary przydzi¿s¿owe, mezjalne, dystalne i okluzyjne). Do tego badania wybrano dwadzie¿cia pi¿¿ zdrowych ludzkich trzecich z¿bów trzonowych o w przybli¿eniu porównywalnych rozmiarach, ubytek znormalizowanej klasy V wykonano po stronie policzkowej i j¿zykowej kädego z¿ba, jako uzupe¿nienie zastosowano Tetric N-ceram, a nast¿pnie wszystkie próbki poddano termocyklingowi i cyklicznym obci¿¿eniom mechanicznym. Szczelin¿ brze¿n¿ wykryto za pomoc¿ skaningowego mikroskopu elektronowego. Wyniki tego badania wykazäy, ¿e z¿by leczone laserem i cäkowitym wytrawianiem wykazywäy znacznie wi¿ksz¿ adaptacj¿ brze¿n¿ w okolicy dzi¿s¿owej, mezjalnej, dystalnej i okluzyjnej w porównaniu z innymi grupami, a grupa, w której z¿by by¿y leczone laserem, wykazywäa znacznie mniejsz¿ adaptacj¿ brze¿n¿ w porównaniu z innymi grupami.