Een vreemde en totaal onverwachte ervaring en de begrijpende houding van Anna, zijn vriendin, betekenen voor Adriaan dat de tijd gekomen is om alles en iedereen in de steek te laten. Met zijn fiets als enige reisgezel zoekt hij naar de zinloosheid van het leven en probeert hij aan te tonen dat toeval niet bestaat. Het verhaal volgt een veeleisend en soms druk programmatisch bestaan waarin Adriaan worstelt met de dood, die volgens hem het denken overbodig maakt en de grondslag legt voor zijn zoektocht naar betekenis. De dood wordt geïnterpreteerd als de sleutel tot het leven, maar het doorgronden van het wezen van de dood blijkt geen gemakkelijke opdracht. Wanneer Adriaan rechtstreeks met de dood geconfronteerd wordt, lukt het hem wel om aandachtig te blijven staan: hij is een getuige die met verwondering observeert wat hij hoort en ziet, die luistert en af en toe hevig en emotioneel uit de hoek komt. Een indringende verkenning van schuld, existentie en het onverwachte aardse bestaan.
Wim Urgel (°1947) studeerde Germaanse Filologie en Sociale en Culturele Antropologie aan de KULeuven. Hij was jarenlang uitgever en publiceerde daarnaast kortverhalen en dichtbundels. Zijn novelle Het blauwe meisje verscheen in september 2024.
Kenmerken
- Een vreemde en onverwachte ervaring drijft het verhaal
- Fiets is Adriaans enige reisgezel en symbool
- Dood als de zin van het leven wordt onderzocht
- Getuige met verwondering observeert wat hij hoort en ziet
- Verkenning van het toeval en de betekenis van bestaan
- Emotionele momenten wisselen af met rustige reflectie