Afryka ¿rodkowa w obliczu umów o partnerstwie gospodarczym

Po podpisaniu w czerwcu 2000 r. umowy z Kotonu kraje AKP i UE wyznaczy¿y sobie jako g¿ówny cel podpisanie umów o partnerstwie gospodarczym (EPA) w celu u¿atwienia harmonijnej i stopniowej integracji krajów AKP z gospodark¿ ¿wiatow¿. W tym celu negocjacje mi¿dzy UE a krajami AKP rozpocz¿to na szczeblu subregionalnym ju¿ w 2002 r., po rozpocz¿ciu rozmów na szczeblu ogólno-AKP. W negocjacjach tych uczestniczy¿o sze¿¿ subregionów, w tym Afryka ¿rodkowa reprezentowana przez CEMAC. Pomimo swojego normatywnego i instytucjonalnego usankcjonowania nale¿y stwierdzi¿, ¿e CEMAC nie dysponuje rzeczywistymi zdolno¿ciami pozwalaj¿cymi jej na pozycjonowanie si¿ jako autonomiczny podmiot regionalny zdolny do prowadzenia negocjacji w imieniu swoich pästw cz¿onkowskich. Ta niezdolno¿¿ uwidacznia zatem krucho¿¿ dynamiki wspólnotowej charakteryzuj¿cej ten subregion, czego bezpo¿redni¿ konsekwencj¿ jest brak wspólnej wizji regionalnej w ramach umów o partnerstwie gospodarczym (APE). Ponadto konfiguracja negocjacyjna nie odpowiada ¿adnemu ugrupowaniu subregionalnemu istniej¿cemu w Afryce ¿rodkowej. Utrudnia to jeszcze bardziej udziä CEMAC w tych negocjacjach, poniewä uczestnicz¿ w nich dwa inne kraje nieb¿d¿ce cz¿onkami, a mianowicie DRK oraz Wyspy ¿wi¿tego Tomasza i Ksi¿¿¿ca.