Afryka¿ska sztuka wró¿biarska: Albo o religijnym optymizmie

Etnografia d¿¿y do zbie¿no¿ci wiedzy, aby lepiej zrozumie¿ warto¿ci duchowe i materialne zwi¿zane z lokaln¿ kosmogoni¿ poprzez proces ponownego przyswajania i legitymizacji. Praca ta jest z¿o¿ona, poniewä w dynamice zbiorowo¿ci namacalno¿¿ wyników, ich trafno¿¿ i jako¿¿ cz¿sto zderzaj¿ si¿ z subiektywnymi normami oraz skal¿ zmian spo¿ecznych, które nie s¿ ¿atwe do wykazania. W przypadku wró¿biarstwa mamy do czynienia z racjonalno¿ci¿ subiektywn¿, a dowody na jej poparcie s¿ wyj¿tkowe i niezwykle rzadkie. Niektórzy odrzucaj¿ pogl¿d, ¿e schematy wró¿biarskie s¿ praktykami, które przetrwäy jedynie w g¿¿bi zacofanych cywilizacji, poniewä greckie i rzymskie wyrocznie nie przetrwäy modernizmu. W ten sposób racjonalno¿¿ od¿o¿y¿a ten schemat na bok wraz z sakralizacj¿ obiektywnego rozumu. Analiza etnograficzna staje si¿ zatem funkcjonalna, badaj¿c raz paradygmat wyjäniaj¿cy, raz przyczynowy, z zró¿nicowan¿ teoretyzacj¿, przeplataj¿c¿ si¿ dla lepszego zrozumienia tej nietradycyjnej dziedziny, jak¿ jest sfera wró¿biarska.