Agoniepositur
Uitgelicht
|
22,17 |
Naar shop
|
|
22,17 |
Naar shop
|
|
28,50
25,77 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Agoniepositur is het vijfde studioalbum van de Oostenrijkse deathgrind-band Distaste, uitgebracht in 2025 op CD via F.D.A. Records. Het album duurt iets langer dan 27 minuten en vertoont de kenmerkende chaotische en technisch uitgevoerde sound die de band in de afgelopen jaren heeft ontwikkeld. De gitaren produceren een karakteristieke buzzsaw-toon die wordt aangedreven door HM-2 pedalen op maximale sterkte, vergeleken met de brute stijl van Dismember op steroïden. De vocalen bestaan uit schreeuwen in een hoger register die doen denken aan Tomas Lindberg, gecombineerd met machinegeweergeschoten drumwerk dat typerend is voor het genre. Het album blijft dicht bij de hoge standaarden die Distaste voor zichzelf heeft gesteld, met snelle en scherpe passages die door gebouwen heen kunnen snijden. De productie volgt dezelfde lijn als vorige albums, hoewel het gitaargeluid op deze release exceptionally goed is uitgewerkt. Hoewel het album veel gelijkenissen vertoont met eerder werk van de band en geen radicale vernieuwing biedt, levert het onophoudelijk agressieve deathgrind af zonder enige respijt voor de luisteraar. De nummers beginnen en stoppen net zo plotseling als je van een gepolijste grindband zou verwachten, wat een muzikale onstuimigheid oplevert die van begin tot eind voelbaar is.
Agoniepositur is het vijfde studioalbum van de Oostenrijkse deathgrind-band Distaste, uitgebracht in 2025 op CD via F.D.A. Records. Het album duurt iets langer dan 27 minuten en vertoont de kenmerkende chaotische en technisch uitgevoerde sound die de band in de afgelopen jaren heeft ontwikkeld. De gitaren produceren een karakteristieke buzzsaw-toon die wordt aangedreven door HM-2 pedalen op maximale sterkte, vergeleken met de brute stijl van Dismember op steroïden. De vocalen bestaan uit schreeuwen in een hoger register die doen denken aan Tomas Lindberg, gecombineerd met machinegeweergeschoten drumwerk dat typerend is voor het genre. Het album blijft dicht bij de hoge standaarden die Distaste voor zichzelf heeft gesteld, met snelle en scherpe passages die door gebouwen heen kunnen snijden. De productie volgt dezelfde lijn als vorige albums, hoewel het gitaargeluid op deze release exceptionally goed is uitgewerkt. Hoewel het album veel gelijkenissen vertoont met eerder werk van de band en geen radicale vernieuwing biedt, levert het onophoudelijk agressieve deathgrind af zonder enige respijt voor de luisteraar. De nummers beginnen en stoppen net zo plotseling als je van een gepolijste grindband zou verwachten, wat een muzikale onstuimigheid oplevert die van begin tot eind voelbaar is.