Aguita

Gabriel Garzón-Montano’s tweede album Agüita is een genreoverschrijdend kunstwerk van art-pop en R&B dat laat zien dat de multi-instrumentalist zich niet laat beperken door traditionele muzikale grenzen. Het album, dat in 2020 verscheen, betekent een gedurfde afwijking van zijn debuut en toont Garzón-Montano’s bereidheid om te experimenteren binnen diverse muzikale landschappen. Agüita wordt beschreven als een van de meest tot nadenken stemmende en sfeervolle R&B-albums van dat jaar en combineert elementen van chamber-soul, glam-invloeden die doen denken aan Queen, en introspectieve chamber-poparrangementen. Het album bevat Garzón-Montano's kenmerkende hoge zangstijl en toont zijn talenten als componist en multi-instrumentalist, waarbij hij weelderige, goed ontworpen soundscapes creëert die de verwachtingen van luisteraars over wat R&B kan omvatten, uitdagen.De creatieve ambitie van het album ligt in de bewuste afwijzing van genrebeperkingen, waardoor het kan schakelen tussen toegankelijke soulballads, energieke clubgerichte producties en Spaanstalige opnames die Garzón-Montano's eerste langdurige verkenning van het zingen in het Spaans markeren. Het klankpalet varieert van zachte, sensuele passages tot dramatische vocale experimenten en glitch-hop-epossen, wat een meeslepende luisterervaring creëert die luisteraars de hele wereld rondvoert. In plaats van deze diverse benaderingen als afzonderlijke werken te presenteren, mengt Garzón-Montano ze opzettelijk tot een samenhangend geheel. De titel van het album heeft meerdere betekenissen die verband houden met branie, reiniging en voeding, en vat de veelzijdige aard van het project samen. Agüita staat voor een statement van artistieke onafhankelijkheid en verklaart dat de muziek zich niet hoeft te conformeren aan vooraf bepaalde categorieën, maar in plaats daarvan kan zijn wat de artiest voor ogen heeft.