Alabama 3 Exile On Coldharbour Lane (CD)
Uitgelicht
|
15,78 |
Naar shop
|
|
15,78 |
Naar shop
|
|
19,00
16,82 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Exile on Coldharbour Lane is het debuutalbum van Alabama 3, uitgebracht in 1997, waarop genres als techno, country, blues, gospel, triphop, acid house, elektronische pop en folk worden samengesmolten tot een gedurfde, eclectische mix. Geïnspireerd door het nachtleven van Coldharbour Lane in Brixton en verwijzend naar Exile on Main St. van de Rolling Stones, combineert de plaat elektronische productie met rustieke Americana-elementen, waardoor een kenmerkende mix ontstaat van dromerige, doorfeest-sfeer, kapitalistische kritiek en subtiele politieke ondertonen zonder openlijk te preken. Critici zoals Irvine Welsh prezen de verbazingwekkende mix van techno, country en western als een opruiend debuut, terwijl de sound de ambities van Primal Screams Screamadelica weerspiegelt door middel van gelaagde samples en genre-overschrijdende experimenten. Het 60 minuten durende album, opgenomen tussen maart en juni 1997 bij de labels One Little Indian en Geffen, toont de Brixton-roots van Alabama 3 en versmelt acid-house-energie met door drank doordrenkte blues, door cocaïne aangewakkerde country en dope-dub-grooves in een gids voor hun invloeden van A tot E. Deze innovatieve aanpak levert een rauwe, hedonistische energie op die de bekendheid van de band heeft aangewakkerd, met name door de culturele rimpeleffecten in tv-soundtracks, waardoor de status als baanbrekend, grenzenverleggend werk werd versterkt.
Exile on Coldharbour Lane is het debuutalbum van Alabama 3, uitgebracht in 1997, waarop genres als techno, country, blues, gospel, triphop, acid house, elektronische pop en folk worden samengesmolten tot een gedurfde, eclectische mix. Geïnspireerd door het nachtleven van Coldharbour Lane in Brixton en verwijzend naar Exile on Main St. van de Rolling Stones, combineert de plaat elektronische productie met rustieke Americana-elementen, waardoor een kenmerkende mix ontstaat van dromerige, doorfeest-sfeer, kapitalistische kritiek en subtiele politieke ondertonen zonder openlijk te preken. Critici zoals Irvine Welsh prezen de verbazingwekkende mix van techno, country en western als een opruiend debuut, terwijl de sound de ambities van Primal Screams Screamadelica weerspiegelt door middel van gelaagde samples en genre-overschrijdende experimenten. Het 60 minuten durende album, opgenomen tussen maart en juni 1997 bij de labels One Little Indian en Geffen, toont de Brixton-roots van Alabama 3 en versmelt acid-house-energie met door drank doordrenkte blues, door cocaïne aangewakkerde country en dope-dub-grooves in een gids voor hun invloeden van A tot E. Deze innovatieve aanpak levert een rauwe, hedonistische energie op die de bekendheid van de band heeft aangewakkerd, met name door de culturele rimpeleffecten in tv-soundtracks, waardoor de status als baanbrekend, grenzenverleggend werk werd versterkt.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: