Alsof men alles loslaat

Er zijn maar weinig dichters voor wie leven, werkelijkheid en taal zo'n naadloos continuüm vormen als Michaël Slory. Geboren in 1935 in het Surinaamse district Coronie, vangt Slory al zijn ervaringen, observaties en gedachten in een poëtische taal die rijk en divers is. Zijn inspiratiebron is eindeloos; het kan variëren van het eenvoudige beeld van een palmboom tot de alledaagse aanblik van een vuilniston. Elk nieuw gedicht vormt een geboortemoment, een ontdekkingstocht naar wat de poëzie in zich wil onthullen.

Een Diversiteit aan Vormgebruik

Slory's werk omvat een breed scala aan poëtische vormen. Hij experimenteert met zowel traditionele versvormen, zoals haiku's, kwatrijnen en sonnetten, als met vrijere vormen. Zijn poëzie wordt niet alleen geschreven in het Nederlands, maar ook in zijn moedertaal, het Sranantongo. Daarnaast heeft hij, gedurende zijn creatieve loopbaan, ook in het Spaans geschreven en het Engels verkend als poëzietaal.

Zijn proza is daarentegen beperkt; vanaf 1987 heeft hij echter enkele korte prozaschetsen bijgedragen aan het Surinaamse dagblad de Ware Tijd. Uit deze prozatekst zijn enkele geselecteerd voor de bundel "Alsof men alles loslaat." Bijna vijftig gedichten in deze bundel zijn nooit eerder gepubliceerd. De eerste versies van deze gedichten dateren van ongeveer 1986 tot 2016, waarbij Slory de meeste gedichten later herzien, bijgeschaafd of soms grondig omgewerkt heeft.

Een Conservator van de Taalschat

Michaël Slory is uniek in zijn rol als bewaker van de uitgebreide taalschat van het Sranantongo. Hij heeft een tiental gedichten geschreven in deze taal, die vervolgens door Michiel van Kempen en Ed Hart naar het Nederlands zijn vertaald. Deze vertalingen zijn voorafgaand aan publicatie ter autorisatie voorgelegd aan de dichter zelf, wat getuigt van zijn betrokkenheid bij het proces.

Een Derde Bloemlezing

"Alsof men alles loslaat" is de derde bloemlezing uit het werk van Michaël Slory, na "Ik zal zingen om de zon te laten opkomen" (1991) en "Torent een man hoog met zijn poëzie" (2012). Deze bundel biedt een diepgaande blik op de evolutionaire reis van Slory's poëzie door de jaren heen, en laat de lezer kennismaken met een dichter wiens woorden de levendige diversiteit van zijn omgeving en de rijkdom van de menselijke ervaring weerspiegelen. Slory's vermogen om de alledaagse werkelijkheid in poëtische schoonheid te vertalen, maakt deze bundel tot een waardevolle toevoeging voor iedere liefhebber van poëzie.