Analiza śrub USS i II przy użyciu fotoelastyczności

Leczenie deformacji, chorób zwyrodnieniowych, urazów i nowotworów kr¿gos¿upa cz¿sto wymaga wewn¿trznego unieruchomienia. W niniejszym badaniu wykorzystano t¿ technik¿ do analizy napr¿¿e¿ wewn¿trznych modeli fotoelastycznych pod wp¿ywem ¿rub szyjnych USS I i USS II poddanych si¿om wyrywaj¿cym. Wykonano sze¿¿ modeli i podzielono je na sze¿¿ grup. Grupa G1 sk¿adäa si¿ ze ¿ruby USS I o ¿rednicy zewn¿trznej 5,0 mm, grupa G2 sk¿adäa si¿ ze ¿ruby USS I o ¿rednicy zewn¿trznej 6,0 mm, grupa G3 sk¿adäa si¿ ze ¿ruby USS I o ¿rednicy zewn¿trznej 7,0 mm, grupa G4 sk¿adäa si¿ ze ¿ruby USS II o ¿rednicy zewn¿trznej 5,2 mm, grupa G5 sk¿adäa si¿ ze ¿ruby USS II o ¿rednicy zewn¿trznej 6,2 mm, a grupa G6 sk¿adäa si¿ ze ¿ruby USS II o ¿rednicy zewn¿trznej 7,0 mm. Symulacj¿ przeprowadzono przy obci¿¿eniach 1,4, 1,8, 2,4 i 3,3 kgf. Rz¿dy fr¿dzli zostäy oszacowane wokó¿ ¿rub przy u¿yciu metody kompensacji Tardy'ego. Napr¿¿enia ¿cinaj¿ce zostäy okre¿lone we wszystkich analizowanych modelach.