Analiza wyk¿adów TED: retoryczna punktów styku retoryki, mediów cyfrowych i pedagogiki

Obecno¿¿ wiedzy eksperckiej odczuwalna jest w naszym codziennym ¿yciu. Zwracamy si¿ do ekspertów, aby doradzili nam, który kandydat jest idealny na dane stanowisko, jaki rodzaj drewna najlepiej sprawdzi si¿ w projekcie stolarskim, który naukowiec dysponuje optymalnymi danymi na temat skutków zanieczyszczenia powietrza, który nauczyciel retoryki jest najlepszy, aby uzyskä odpowiedni¿ liczb¿ punktów kredytowych, i wiele wi¿cej. Ekspert jest zazwyczaj postrzegany jako osoba, która wie wi¿cej na dany temat i potrafi wzbudzi¿ silniejsze poczucie identyfikacji ni¿ przeci¿tny cz¿owiek. Walka o status eksperta jest zasadniczo powi¿zana z w¿adz¿ i opiera si¿ na budowaniu autentyczno¿ci i legitymizacji w oczach odbiorców. W swej istocie jest to walka wykorzystuj¿ca retoryk¿. Rozpocz¿te w 1984 roku konferencje TED stäy si¿ kluczowym elementem architektonicznego ruchu maj¿cego na celu tworzenie wiedzy eksperckiej. Wzorowane na ruchu Lyceum z pocz¿tku XX wieku w Ameryce, konferencje TED szybko rozprzestrzeni¿y si¿ w kulturze publicznej. Filmy z wyk¿adami TED s¿ artefaktami stosowanymi w salach lekcyjnych. Podobnie konferencje TED stäy si¿ modelami zaangäowania spo¿ecznego, które dziäaj¿ retorycznie, aby zademonstrowä przypisywanie i tworzenie wiedzy eksperckiej.