Anita Lane Sex O'clock (LP)
Uitgelicht
|
40,99
35,68 |
Naar shop
|
|
41,35 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Sex O’Clock is het tweede studioalbum van de Australische muzikant Anita Lane en verscheen in 2001 op LP. Het album is geproduceerd door Mick Harvey, met wie Lane samen de meeste nummers schreef, en markeert het laatste wapenfeit in haar solocarrière. De muziek op dit album beweegt zich vooral binnen het popgenre, maar bevat duidelijke invloeden van R&B en heeft een dansbaar karakter, gecombineerd met een directe en vaak scherpe lyriek. Op Sex O’Clock toont Anita Lane haar kenmerkende eerlijke, soms rauwe stijl, waarin humor, melancholie en seksualiteit nadrukkelijk aanwezig zijn. Ze weet hiermee het traditionele beeld van de vrouwelijke chanteuse te doorbreken door haar seksuele autoriteit en openhartigheid, zowel in tekst als presentatie. Het album werd positief ontvangen door critici, die vooral de gedurfde en uitgesproken insteek prezen. Enkele opvallende nummers op dit album zijn 'The Next Man That I See', een samenwerking waaraan leden van Nick Cave & The Bad Seeds bijdragen, en de cover 'Home Is Where the Hatred Is', waarin Lane op eigen wijze het origineel van Gil Scott-Heron interpreteert. Ook het sensueel geladen 'Do the Kamasutra' is een van de tracks die de combinatie van muzikale diversiteit en tekstuele directheid illustreren. Sex O’Clock is daarmee een even persoonlijke als compromisloze plaat, waarop Lane zich niet schuwt om stekelige thema’s en emoties te verkennen. Het album nam door de jaren heen een cultstatus in onder liefhebbers van alternatieve pop en post-punk, mede dankzij Lane’s unieke stemgeluid en de samenwerking met invloedrijke muzikanten uit de Melbourne- en Londense muziekscènes. Met de LP-uitgave blijft Sex O’Clock een opvallend onderdeel van Lane’s nalatenschap.
Sex O’Clock is het tweede studioalbum van de Australische muzikant Anita Lane en verscheen in 2001 op LP. Het album is geproduceerd door Mick Harvey, met wie Lane samen de meeste nummers schreef, en markeert het laatste wapenfeit in haar solocarrière. De muziek op dit album beweegt zich vooral binnen het popgenre, maar bevat duidelijke invloeden van R&B en heeft een dansbaar karakter, gecombineerd met een directe en vaak scherpe lyriek. Op Sex O’Clock toont Anita Lane haar kenmerkende eerlijke, soms rauwe stijl, waarin humor, melancholie en seksualiteit nadrukkelijk aanwezig zijn. Ze weet hiermee het traditionele beeld van de vrouwelijke chanteuse te doorbreken door haar seksuele autoriteit en openhartigheid, zowel in tekst als presentatie. Het album werd positief ontvangen door critici, die vooral de gedurfde en uitgesproken insteek prezen. Enkele opvallende nummers op dit album zijn 'The Next Man That I See', een samenwerking waaraan leden van Nick Cave & The Bad Seeds bijdragen, en de cover 'Home Is Where the Hatred Is', waarin Lane op eigen wijze het origineel van Gil Scott-Heron interpreteert. Ook het sensueel geladen 'Do the Kamasutra' is een van de tracks die de combinatie van muzikale diversiteit en tekstuele directheid illustreren. Sex O’Clock is daarmee een even persoonlijke als compromisloze plaat, waarop Lane zich niet schuwt om stekelige thema’s en emoties te verkennen. Het album nam door de jaren heen een cultstatus in onder liefhebbers van alternatieve pop en post-punk, mede dankzij Lane’s unieke stemgeluid en de samenwerking met invloedrijke muzikanten uit de Melbourne- en Londense muziekscènes. Met de LP-uitgave blijft Sex O’Clock een opvallend onderdeel van Lane’s nalatenschap.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: