Anna Gourari Canto Oscuro (CD)
Uitgelicht
|
19,99 |
Naar shop
|
|
19,99 |
Naar shop
|
|
24,54 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Canto Oscuro van pianiste Anna Gourari is een introspectief en sfeervol album binnen de klassieke muziekstroming van de laatromantiek en het modernisme, met duidelijke wortels in barokke vormen en structuren. Het is haar debuut op het ECM New Series-label en verscheen in 2012. De titel, letterlijk "donkere zang", verwijst naar de vaak nocturne, ingetogen en spirituele sfeer van het programma, waarin eeuwen aan pianoliteratuur in een doorlopend klankverhaal worden verbonden. Gourari’s spel is fysiek, kleur- en detailrijk, maar blijft steeds dienend aan de innerlijke zeggingskracht van de muziek. De uitvoerenden op dit album zijn in de eerste plaats Anna Gourari zelf als solopianiste, maar via haar interpretaties treden ook de componisten sterk op de voorgrond. Centraal staan onder meer Johann Sebastian Bach in bewerkingen van Ferruccio Busoni, Sofia Goebaidoelina als vertegenwoordiger van de twintigste-eeuwse Russische avant-garde en Paul Hindemith met zijn ironisch en donker getinte neoklassieke idioom. Door deze componisten naast elkaar te plaatsen schetst het album een boog van barok via laatromantiek naar modernisme, waarbij licht en duister, devotie en ironie voortdurend met elkaar in dialoog treden.
Canto Oscuro van pianiste Anna Gourari is een introspectief en sfeervol album binnen de klassieke muziekstroming van de laatromantiek en het modernisme, met duidelijke wortels in barokke vormen en structuren. Het is haar debuut op het ECM New Series-label en verscheen in 2012. De titel, letterlijk "donkere zang", verwijst naar de vaak nocturne, ingetogen en spirituele sfeer van het programma, waarin eeuwen aan pianoliteratuur in een doorlopend klankverhaal worden verbonden. Gourari’s spel is fysiek, kleur- en detailrijk, maar blijft steeds dienend aan de innerlijke zeggingskracht van de muziek. De uitvoerenden op dit album zijn in de eerste plaats Anna Gourari zelf als solopianiste, maar via haar interpretaties treden ook de componisten sterk op de voorgrond. Centraal staan onder meer Johann Sebastian Bach in bewerkingen van Ferruccio Busoni, Sofia Goebaidoelina als vertegenwoordiger van de twintigste-eeuwse Russische avant-garde en Paul Hindemith met zijn ironisch en donker getinte neoklassieke idioom. Door deze componisten naast elkaar te plaatsen schetst het album een boog van barok via laatromantiek naar modernisme, waarbij licht en duister, devotie en ironie voortdurend met elkaar in dialoog treden.