Anomalie widzenia obuocznego bez zeza u pacjent�w z astenopią

Dysfunkcja widzenia obuocznego bez zeza jest jednym z najcz¿¿ciej zg¿aszanych schorze¿ u osób bez prezbiopii, z objawami astenopii na cäym ¿wiecie. S¿ to zaburzenia widzenia, które wp¿ywaj¿ g¿ównie na widzenie obuoczne i wydajno¿¿ wzrokow¿ pacjentów, szczególnie tych z trudno¿ciami w widzeniu z bliska. Dziel¿ si¿ one g¿ównie na anomalie zbie¿no¿ci i anomalie akomodacyjne. Cz¿sto¿¿ wyst¿powania tych zaburze¿ widzenia jest bardzo zró¿nicowana. Ró¿nice te wynikaj¿ z ró¿nych kryteriów diagnostycznych stosowanych we wcze¿niejszych badaniach. Jednak w literaturze naukowej nie ma zgody co do tego, jakie kryteria diagnostyczne nale¿y stosowä do definiowania poszczególnych anomalii, co powoduje du¿e ró¿nice mi¿dzy nimi. Dok¿adna diagnoza stanowi integraln¿ cz¿¿¿ terapii wzroku w leczeniu zaburze¿ widzenia obuocznego bez zeza. Wiele zawodów, szkó¿ i uczelni wymaga d¿ugotrwäego korzystania z materiäów do czytania i komputerów. Powoduje to spowolnienie czynno¿ci wykonywanych przez osoby z anomaliami widzenia obuocznego, a tym samym utrudnia im funkcjonowanie. Celem niniejszego badania jest wykorzystanie wi¿kszej liczby objawów diagnostycznych i okre¿lenie cz¿stotliwo¿ci wyst¿powania anomalii widzenia obuocznego w populacji indyjskiej.