Antoinette

Een zondag in Boedapest vormt het decor waarin een 42-jarige man in het park voor een thermaalbad wacht op Antoinette. Als drie uur slaat, onder dezelfde bomen, komt zij niet opdagen. In plaats van haar te bellen zoekt hij troost in het thermaalbad; in de warme omgeving en de vertraagde tijd dwalen zijn gedachten naar Antoinette en naar wat hun geschiedenis samen heeft betekend. Antoinette is een verhaal over verstilde droefheid, verlies en verlangen, geschreven in een dromerige en verfijnde stijl. De combinatie van heldere, elegante zinnen en ingetogen toon geeft een ingetogen poëtische sfeer die lezer en personage verbindt in afwachting en herinnering.

De tekst wordt vergeleken met literatuur die schilderijen van Edward Hopper benadert: stil, maar gelaagd en intrigerend. De beknopte, maar doordachte toon dient als spiegel voor de innerlijke wereld van de verteller, die ondanks de afstand moeite houdt met de vragen wie Antoinette werkelijk is en waarom ze ontbreekt. Het werk sluit aan bij een literaire traditie waarin ook nachten en wandelingen worden ingezet als venster op verlies, verlangen en de zoektocht naar begrip.

Kenmerken

• Verhaal over verstilde droefheid en verlangen
• Boedapest en een thermaalbad als setting
• Hoofdpersonage: 42-jarige man
• Antoinette komt niet opdagen
• Gedachten over geschiedenis samen
• Schrijfstijl: dromerig en verfijnd
• Vergelijking met Hopper; stille kracht
• Beoordelingen uit meerdere kranten

Gebruik

1.