In deze autobiografische roman trekt Fleur Bourgonje terug naar een aantal essentiële gebeurtenissen in haar leven die haar gevormd hebben tot wie ze nu is. De objectieve waarheid over een leven bestaat niet; het verhaal is voortdurend in verandering en gefragmenteerd, net als alles wat leeft, denkt en voelt. De min of meer betrouwbare ijkpunten zijn data, jaartallen, plaats- of landnamen, archieven, dag- en kasboeken, foto’s en littekens. Dit verhaal – deze mythe – is het enige wat we hebben en wat we menen zeker te weten dat we het hebben. Zo beleefden we het, zo vertellen we het en zo schreef ik het op. Een wereld van eilanden die over de hele aarde verspreid liggen in vijvers, zeeën en oceanen kan geen vasteland vormen; evenmin lukt het met een pen waarvoor golfslag, afstand en tijd niet bestaan. Bijeen gedreven of bijeen geschreven vormen ze geen geheel, hooguit een versneden continent: een archipel. Zo is van herinneringen geen innerlijk vasteland te maken, geen consistent levensverhaal. Het is een verzameling ervaringen gekleurd door de eigen blik, een blik die in de loop van een leven veranderlijk is.
Het boek belicht hoe herinneringen, documenten en littekens het verhaal dragen en hoe een persoonlijke visie telkens mee verandert. De vergelijking met archipel en eilanden onderstreept de fluïditeit van identiteit en herinnering, en roept op om het verhaal telkens opnieuw te lezen vanuit het heden. Zo wordt duidelijk hoe het luisteren naar de verschillende lagen van ervaring ons begrip van het verleden kleurt en uitdaagt.
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: