Archiwum i pisanie w kulturze epistemologicznej szkolnictwa wyższego

Celem badä niniejszej pracy jest identyfikacja i analiza powi¿zä, jakie powstaj¿ pomi¿dzy pismem a produkcj¿ archiwów i pismem w kulturze epistemologicznej szkolnictwa wy¿szego sensu stricto. W tym celu sporz¿dzono map¿ j¿der lub grup badä naukowych i studiów w zakresie edukacji w szkolnictwie wy¿szym sensu stricto studiów podyplomowych istniej¿cych w amazo¿skim regionie Pará, a tak¿e przeprowadzono wywiady z ich cz¿onkami lub absolwentami, pracownikami naukowo-dydaktycznymi zajmuj¿cymi si¿ ksztäceniem w zakresie nauczania, studentami studiów magisterskich lub doktoranckich, magistrami lub lekarzami, cz¿onkami lub absolwentami. Trzon teoretyczno-metodologiczny odchodzi od interdyscyplinarnej przekrojowo¿ci dziedzin wiedzy sk¿adaj¿cych si¿ na filozofi¿, histori¿ i epistemologi¿ nauk o cz¿owieku, nauki spo¿eczne, nauki o edukacji, systemy my¿lenia i mentalno¿¿, z naciskiem na dwie matryce epistemologiczne: archeogenealogiczn¿ Michela Foucaulta (1926-1984) i gramatyczn¿ Jacques'a Derridy (1930-2004), zw¿aszcza w¿tków problemowych wy¿aniaj¿cych si¿ z koncepcji archiwum u Foucaulta i w¿tków problemowych wy¿aniaj¿cych si¿ z koncepcji pisma u Derridy.