Arnaud Rebotini 120 BPM (CD)
Uitgelicht
|
21,27 |
Naar shop
|
|
27,02 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Het album 120 Battements Par Minute van Arnaud Rebotini is de originele soundtrack bij de gelijknamige Franse film van Robin Campillo, die zich afspeelt rond een groep aidsactivisten in het Parijs van de jaren negentig. Het album is uitgebracht op CD in 2017 onder het label Because Music. Het is een elektronisch plaat die zich voornamelijk beweegt op het snijvlak van house en techno, genres die in Frankrijk in de late jaren tachtig aan populariteit wonnen en nauw verbonden zijn met de underground clublocaties en protestbewegingen van die tijd. De muziek van Rebotini sluit zowel qua sfeer als qua tijdsgeest naadloos aan bij het verhaal van de film. Zijn composities zijn modern, maar raken een historisch sentiment aan door het gebruik van analoge synthesizers die typisch waren voor die periode. Het album is geen nostalgisch terugblikken, maar een eigentijdse interpretatie van de house- en technoscene waarin vriendschap, vastberadenheid en gemeenschapszin centraal staan, zelfs in tijden van crisis. De productie is doordacht, soms meditatief, dan weer uitbundig, en weerspiegelt zowel melancholie als veerkracht. Zo vangt Rebotini het ritme van een generatie die strijdt maar ook het leven viert. De soundtrack vormt een kloppend hart binnen de film, niet alleen als achtergrond, maar als drager van emotie en herinnering aan een tijdperk waarin muziek en activisme hand in hand gingen.
Het album 120 Battements Par Minute van Arnaud Rebotini is de originele soundtrack bij de gelijknamige Franse film van Robin Campillo, die zich afspeelt rond een groep aidsactivisten in het Parijs van de jaren negentig. Het album is uitgebracht op CD in 2017 onder het label Because Music. Het is een elektronisch plaat die zich voornamelijk beweegt op het snijvlak van house en techno, genres die in Frankrijk in de late jaren tachtig aan populariteit wonnen en nauw verbonden zijn met de underground clublocaties en protestbewegingen van die tijd. De muziek van Rebotini sluit zowel qua sfeer als qua tijdsgeest naadloos aan bij het verhaal van de film. Zijn composities zijn modern, maar raken een historisch sentiment aan door het gebruik van analoge synthesizers die typisch waren voor die periode. Het album is geen nostalgisch terugblikken, maar een eigentijdse interpretatie van de house- en technoscene waarin vriendschap, vastberadenheid en gemeenschapszin centraal staan, zelfs in tijden van crisis. De productie is doordacht, soms meditatief, dan weer uitbundig, en weerspiegelt zowel melancholie als veerkracht. Zo vangt Rebotini het ritme van een generatie die strijdt maar ook het leven viert. De soundtrack vormt een kloppend hart binnen de film, niet alleen als achtergrond, maar als drager van emotie en herinnering aan een tijdperk waarin muziek en activisme hand in hand gingen.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: