Arthur Russell Corn (2 LPs)
Uitgelicht
|
40,06
33,40 |
Naar shop
|
|
34,32 |
Naar shop
|
|
34,32 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Arthur Russell’s postume LP Corn, uitgebracht in 2015, vormt een intrigerend hoofdstuk in het oeuvre van deze experimentele muziekpionier. Het album, samengesteld op basis van originele tapemasters uit het midden van de jaren tachtig, weerspiegelt Russell’s grenzeloze nieuwsgierigheid en zijn streven naar een eigen, haast klassiek geïnspireerde mengvorm van elektronica, disco, avant-pop en ambient. De klankwereld van Corn wordt gedomineerd door Russells unieke gecellofoneerspel, zijn fragiele, soms bijna fluisterende zang, en de wijze waarop deze samenkomen met minimalistische drumloops, percussie en subtiele, soms dissonante elektronische onderstromen. De productie is opvallend aards en organisch, maar toch onmiskenbaar experimenteel, waarbij de grenzen tussen demo en definitieve versies bewust vager lijken. Het genre van Corn is daarom lastig eenduidig te benoemen; het album ligt op het kruispunt van artpop, avant-garde, minimalistische elektronica en zelfs invloeden uit de New Yorkse underground van de late jaren zeventig en vroege jaren tachtig. De nummers zijn niet zozeer afgeronde popliedjes als wel open klankstudies, waarin Russell als een ware geluidsarchitect bouwt aan zijn eigen universum. Juist die rauwheid en onafhankelijkheid maken Corn tot een album dat zowel fans als nieuwkomers uitdaagt om Arthur Russell’s muzikale erfenis opnieuw te ontdekken. De LP sluit dan ook passend af met een instrumentale, haast impressionistische compositie, waarmee het geluidstransformatieve karakter van Corn opnieuw wordt benadrukt.
Arthur Russell’s postume LP Corn, uitgebracht in 2015, vormt een intrigerend hoofdstuk in het oeuvre van deze experimentele muziekpionier. Het album, samengesteld op basis van originele tapemasters uit het midden van de jaren tachtig, weerspiegelt Russell’s grenzeloze nieuwsgierigheid en zijn streven naar een eigen, haast klassiek geïnspireerde mengvorm van elektronica, disco, avant-pop en ambient. De klankwereld van Corn wordt gedomineerd door Russells unieke gecellofoneerspel, zijn fragiele, soms bijna fluisterende zang, en de wijze waarop deze samenkomen met minimalistische drumloops, percussie en subtiele, soms dissonante elektronische onderstromen. De productie is opvallend aards en organisch, maar toch onmiskenbaar experimenteel, waarbij de grenzen tussen demo en definitieve versies bewust vager lijken. Het genre van Corn is daarom lastig eenduidig te benoemen; het album ligt op het kruispunt van artpop, avant-garde, minimalistische elektronica en zelfs invloeden uit de New Yorkse underground van de late jaren zeventig en vroege jaren tachtig. De nummers zijn niet zozeer afgeronde popliedjes als wel open klankstudies, waarin Russell als een ware geluidsarchitect bouwt aan zijn eigen universum. Juist die rauwheid en onafhankelijkheid maken Corn tot een album dat zowel fans als nieuwkomers uitdaagt om Arthur Russell’s muzikale erfenis opnieuw te ontdekken. De LP sluit dan ook passend af met een instrumentale, haast impressionistische compositie, waarmee het geluidstransformatieve karakter van Corn opnieuw wordt benadrukt.