Artium Trio Reger: Piano Op.102 (CD)

Max Reger (1873-1916) was een verbazingwekkend productieve componist, die in zijn korte carrière in totaal meer dan duizend werken schreef. Zijn vroegste composities waren liederen en kamermuziekwerken en het was het laatste genre dat Reger inspireerde om zijn beste muziek te componeren. Zijn volwassen oeuvre weerspiegelde zowel de heropleving van de barok als modernistische tendensen, met twee van de meest blijvende invloeden op zijn stijl: Brahms en Bach. Reger heeft een oneerlijke reputatie van complexiteit en gezwollenheid die een groot deel van zijn oeuvre geenszins bepaalt. Vandaag de dag wordt zijn muziek zelden gespeeld, maar in een brief uit 1922 beschreef Schönberg hem als een genie, waarbij hij Reger in één adem noemde met Wagner, Mahler, Strauss en Debussy. Regers Pianotrio in E mineur wordt soms omschreven als zijn 'Tweede Pianotrio' maar is in feite het eerste dat hij componeerde voor de gebruikelijke drie instrumenten. Het eerste deel is een grootschalige uitgebreide sonatestructuur op een baanbrekend E-F-Dis-E motief dat op de manier van Brahms niet alleen het deel maar het hele werk verbindt. Er volgt een spectraal pizzicato scherzo in C mineur, dan een Largo sonata-rondo met een prachtig hymne-achtig thema. De Brahmsiaanse finale bevat voorbeelden van Regers geliefde fugatische schriftuur, marsritmes en een koraalachtig thema. De neiging tot volle texturen, die in een groot deel van dit trio te horen is, suggereert de invloed van de orgelzolder, waar Reger misschien wel het meest thuis was. De drie stukken Op.79d voor viool en piano uit 1902/4, slechts een paar jaar voor het Pianotrio, verraden Reger als miniaturist, net als de twee korte stukken voor cello en piano Op.79e. Hoewel relatief klein in de context van Regers output, zijn deze sets zeer gevarieerd qua stemming en indicatief voor het expressieve bereik dat kenmerkend is voor de muzikale output van de componist als geheel.